Nog winter


Als de aarde in volgend seizoen ontwaakt
Hoop ook ik uit mijn slaap te rijzen
Tussen tere groene spruiten die op warmte wijzen
En luide vogelzang die ieders harte raakt

Als dan straks bloemen uit hun kelken ontluiken
En linde, beuk en eik weer staan in blad
Hebben we eindelijk kou en narigheid gehad
Dan siert de bloesem weeld’rig weer de struiken

Ik verlang weer naar de lammeren in de weide
Het groene gras, het golvend rijpend graan
Op de hei zie ik al de herder met zijn kudde gaan
Zijn trouwe hond als immer hem terzijde

Maar nog ligt de aarde helaas in diepe slaap
En aan de hemel een waterig winterzonnetje
Met niet meer licht dan een lampionnetje
En ook ik val terug in mijn winterslaap.