Categorie: hemelvaart

Daar wil ik leven, daar wil ik zijn
daar in die wereld met schone hoven
een paradijs vol bloemen en zonneschijn,
een wereld om de Schepper te loven.

Daar is een paradijs van vrede en rust
daar heerst geen haat of tweedracht
elke ruzie wordt daar door liefde geblust
alleen het kleine voert daar de macht.

Daar dienen alle mensen elkaar
daar is noch verdrukking noch dwang
daar worden alle woorden waar
genieten wij van harpmuziek en engelenzang.

Als wij in oprechtheid daarnaar verlangen
gaan de weg ons door de Geest gewezen
gaan tezamen onder pelgrimszangen
het hoofd geheven zonder roof of overval te vrezen.

Verdwenen was U van de aarde
en wij treurden om Uw gaan
‘t was angst en zorg die ons baarde
dat niemand ons nu zou verstaan.

Het wonder was nog maar zo kort geschied
dat U uit het graf was opgestaan
ons menselijk brein begreep het niet
dat U nu weer heen moest gaan.

Voor onze ogen rees U naar God omhoog
op wolken naar diens troon gedragen
gezeteld hoog boven de hemelboog
wilt U vergeving voor alle mensen vragen.

Nee, verdwenen bent U niet van de aard
Uw Geest hebt U ons met spoed gezonden
wie herinnering aan Uw woord bewaard
heeft door die Geest de rust hervonden.

Hoog drijven wolken
die U dragen
tot Uw Vaders rechterzij
Heer, ik wil U vragen;
“Als U thuis bent,
gedenk ook mij.”

Plotseling was U er niet meer
opgevaren op de wolken
en wij misten U, o Heer.

Maar wetend dat U bij Uw Vader bent
kunnen wij slechts zingen,
daar U Uw Geest ons zendt,
van toekomst en alle mooie dingen.

Hoog drijven wolken
die U dragen
tot Uw Vaders rechterzij
Heer, ik wil U vragen;
“Als U thuis bent,
gedenk ook mij.”

Wij wilden U hier houden op aard
maar U wist dat de tijd was gekomen
terug te keren naar hemelsparadijs
en weer bij Uw Vader thuis te komen.

Ach, erg bedroefd waren wij wel
we konden geen voorstelling maken
hoe het zou zijn zo zonder U
als wij U niet konden horen of aanraken.

Ook hadden wij geen flauw idee
van wat U bedoelde dat U op zou varen
wij wilden op de wereld met U mee
maakten zorgen dat wij eenzaam waren.

Maar opgevaren bent U op een wolk
voor de ogen van Uw vrinden
om troost voor ons te halen
waarin wij later elkaar zouden vinden.

Uw thuisreis naar Uw Vaders huis
waarheen U op wolken bent gevaren
nu zittend aan de rechterzij
van Zijn hemeltroon
geprezen door de engelscharen
als Zijn enige ware Zoon.

O Heer, U bent verrezen
als een ware held en vorst
sindsdien hoeven wij niet te vrezen
want U hebt onze last getorst
U bent nu onze voorspraak
en pleit ons bij Uw Vader vrij.

Steeds bent U tussen ons geweest
en plotseling werd U opgenomen
maar U beloofde ons dat Uw Geest
als trooster tot ons zou komen.

U zond in vuur en wind rust,
liefde, gena en zeker weten
daardoor zijn wij ons nu bewust
dat U ons nooit zult vergeten.

Een lucht zo donker en grauw
met sombere tranen
geen warmte, geen licht, geen blauw,
waardoor geen zonnestralen banen.

Maar zacht kwam er een stille wind
en sombere wolken vervlogen
de hemel veranderde in blauwe tint
een regenboog straalde voor mijn ogen.

Zou langs die boog mijn Heer zijn opgegaan
ver boven aardse wolken
tot waar Hij voor Zijn Vader zal staan
als voorspraak voor alle volken.

Ik begrijp het niet Hij is weggegaan
maar zo duidelijk hoor ik Zijn stem
ik zag Hem daar bij de engelen staan
op wolken werd Hij ten hemel gedragen

ik hoor Hem of Hij nog naast mij staat
mij in liefde en genade steeds wil dragen
en mij nooit in eenzaamheid achterlaat
Zijn aanwezigheid hoef ik slechts te vragen

Hij is verrezen naar Zijn Vaders huis
om daar voor ons een plaats te verwerven
vergeven heeft Hij ieders aandeel in het kruis
doet elk in Zijn Geest het Koninkrijk beërven.