Ontmoet iedere ochtend weer het wonder
van het ontluikend zonnelicht
aan azuren blauwe hemel en groene weiden daaronder
belofte voor een dag als een gedicht.
Een lichte bries door riet als geprevel
witte goud omrande wolken
in rijk decor en frisse ochtendnevel
waar tientallen vogels de lucht bevolken.
In bos en riet begint het vogelkoor
en laten hun geluk horen in vele klanken
hoe vredig en vol rust klinkt in gehoor
die zang waarmee zij de schepper danken.
Vandaag ben ik langs het water gelopen
en heb van wind en wuivend riet genoten
langs bermen waren wilgen opgeschoten
daar achter lag de horizon wijds en open.
Een panorama vol smaragd en robijn
doorzeeft met held’re gouden zonnestralen
als ladders waar engelen op en af dalen
zo kan dus de aard nog paradijslijk zijn.
En verder loop ik langs water en door bos
genietend van uitgestrekte groene wei
even voel je je van druk en zorgen los
wat is mooier dan zwerven langs bos en hei.
Geniet van vogels en wolken in de lucht
gooi alle sores van je af met een zucht.
Zie langs de horizon gouden ochtendgloed
en witte voile bedekt smaragd groen veld
zo wordt de dag na donkere nacht begroet
door deze wonderen staat de mens versteld.
Vanaf mijn eigen plek zie ik het leven aan
in de ochtend begroet ik de rijzende zon
die heel de dag aan blauwe lucht zal staan
en ik geniet zijn warmte op mijn balkon.
Zo is elke dag opnieuw een scheppingsdag
vol bloemen en vogels als in ’t paradijs
één van de dagen dat men genieten mag
van alle goede giften van drank en spijs.
’s Avonds kleurt de horizon weer in gloed
de dag neemt afscheid met een kleur als bloed.
Wat zijn er veel dingen
waar je blij van wordt
alleen al als vogels zingen
komt men niets tekort.
Dan zijn er nog vele kleuren
van bloemen om ons heen
verspreiden heerlijke geuren
vlinders vliegen er omheen.
Er klinkt een kinderlach
onverdroten, onverholen
het is een zonnige dag
een paar reëen tonen hun capriolen.
Als je ’t wil zien is de wereld zo mooi
vol kinderlach en vogelzang
bloemen en vlinders in schone tooi
lach en dans, je hele leven lang.
Al kan ik niet zingen als merel of nachtegaal
toch voel ik mij vrij als een vogel in de lucht
nee ik ben geen zangvogel ook niet muziekaal
bij die wetenschap leg ik mij neer met een zucht.
Och, ‘k zal heus wel een keer leren zingen
maar een hoogvlieger wordt ik beslist nooit
dus zal ik op vogelzang moeten swingen
want zonder zwier en dans is ’t leven onvoltooid.
Voor muziek de vogels, kleur en geur de bloemen
helder water in zacht meanderende beek
nee, gelukkig behoef ik niet op mijn zang te roemen
als ik ga zingen raakt heel de natuur van streek.
In de dalen
tussen bergen
zorgeloos lopen dwalen
genieten in de natuur.
Bewonder ik
de witte bergtoppen,
tegen de hemel
zo pruisisch blauw.
Zacht kabbelt
een helder bergbeekje
over rotsen
tussen groen.
En stort even verder
als waterval
ruisend naar benee
en ik geniet
gelukkig en tevree.
Daar voel ik mij thuis
Waar een zachte bries
Riet en water zacht doet golven
Waar wolken langs blauwe hemel
Als witte schapen weiden
Omrand door gouden zonnestralen
Verre horizon bekleed met boerderijen
En aan hoge hemel de buizerd mauwt
In uitgestrekte groene weiden
Beent op hoge poten de ooievaar
De warmte van de dag trilt over velden
En kleurt de kim vaag blauw
Nee, de rust van Hollands polder
Vind je elders heel zelden
Uren kan ik aan de waterkant verwijlen
Genietend van de zacht golvende kraag riet
Zie grote en kleine bootjes zeilen
Hoor zachte zang van de karkiet
Witte vogels zie ik scheren over water
Of contrasterend zweven tegen azuren blauw
Verderop klinkt eendengesnater
Aan de overzijde de schelle roep van een pauw
Rondom strekt zich wijds polderland
Met aan de einder bos in nevel gehuld
En weiden begrensd door sloten van kant tot kant
Wolken met randen door zon verguld
Hier klinkt de roep van de natuur
Vind ik steeds opnieuw weer inspiratie
Hier wil ik zijn, heel mijn levensduur
Nergens anders vind ik compensatie
Ik zou niet anders kunnen leven
Dan op de weidse vlakke landen
In vrijheid op de frisse dreven
Achter duinen en blanke stranden
Waar je de roep der weidevogels hoort
Langs rivieren een kraag van riet
Waar de zang der karkiet het oor bekoort
En menig één ten volste geniet
Hoe anders leeft de mens in steden
Tussen stenen en beton
Waar menigeen reeds door gassen leden
Of ziek werden door gebrek aan zon
Nee, geef mij de frisse lucht van buiten
Ver van rumoer en uitlaatgas
Daar hoor je dus de vogels fluiten
Daar merk je; “Hier leeft men pas!”
Ochtendgloed begroet ons in gouden glans
Beschijnt smaragdgroen veld bedauwd met vele zirkonen
Een nieuwe dag met nieuwe levenskans
Een wereld om met vreugde in te wonen
En iedere dag begint met nieuw leven
Aria of blijspel uit vrolijke opera in vele vogelzangen
Geheel prodeo ons gegeven
Door geen menselijke compositie te vervangen
En langs azuren blauwe hemelboog
Drijven met goud omrande wolken aan
Of staat na regen een schone regenboog
Zo is de hele dag een wisselend spel van zon en maan
Ergens in de kruin van hoge bomen
Zingt een kleine vogel heel zacht
Een lied waarbij vele mensen dromen
’s Morgens vroeg of bij het vallen van de nacht
Een lied dat klinkt als dank voor ’t leven
Van groot zowel als klein
Dank voor zoveel goeds gegeven
Dat wij op deze wereld mogen zijn
Dat lied vol schoonheid en vol dank
Wie zou het ooit kunnen evenaren
Zo zuiver en zo puur van klank
Zang, een lust voor ’t oor zo te ervaren
Als een briljant die schittert iedere dag
In mooiste kleuren z’n vederdos
Schittering die men slechts zelden zag
Maar men hoort zijn zang in ieder park en bos
Een eenzame laan
Tussen vele bomen
Een gedachte slechts
En stil verder dromen
Geen sterveling
Die mij hier ziet
Ik wil slechts wezen
De eenzame wandelaar
Die natuur bewondert
En in stilte geniet
Een stille laan
Tussen vele bomen
En niemand te zien
Ik loop hier eenzaam
Met mijn illusies
In die stille laan
In de verte fluit een merel
En ik geniet
Schilderachtig stroomt de beek
Tussen bloesem en bomen
In dat verre sprookjesland
Van paleizen en pagoden
Waar geliefden samen lopen dromen
In dat land vol sprookjes en romantiek
Waar de wereld overvloeit van kleuren
Alom vrede schoonheid en geuren
Velden met de mooiste bloemen
Één tuin van genot en botanie
Hoe vaak bewonderde ik niet de ochtendgloed
De gouden glans die de horizon besproeide
Over smaragdgroen veld werd nieuwe dag begroet
Terwijl over ‘t vlakke meer ’t licht met golfjes stoeide
Vanaf het eerste uur de dag tot een belofte
Het leven als unieke aria uit blijspel of opera
Waarmee deze morgen als feest ons lokte
Aan de horizon de bossen nog in ochtendnevel
En langs de hemelkoepel de eerste wolken
Omkleed met randen van het schoonste goud
En vogels die dagelijks de hemel bevolken
Of rusten en nestelen in ’t groene woud.
Vlieg tussen budlea
Langs kleurige hibiscus
Verrijk mijn tuin
Met wondere kleurenpracht
Weerkaats zonlicht
Als kostbare edelsteen
Nog slechts zo even
Is je schoonheid
Te genieten
Getuigend
Van kortstondigheid
En vreugde in dit leven
