Gedichten naar de drie christelijke waarden
Dromend van vrede en vriendschap
vast geloven dat eens die tijd komt
gaan mijn wegen stap voor stap
naar die plek waar elk oorlogsgeweld verstomt.
Daar zal vriendschap en vrede overwinnen
daar lijdt niemand honger of dorst
daar zijn geen vijanden die op wraak zinnen
daar is niemand slaaf die zware lasten torst.
Eens komen wij daar aan na lange reis
rusten daar in Vaders hoven
genietend van de schoonheid in dat paradijs
om daar in eeuwigheid Hem te loven.
Er zijn geen dromen
dromen die geen kern van waarheid bevatten
dromen die ooit tot realiteit zullen komen
dromen die eens de aarde omvatten.
Altijd zullen er mensen zijn die daarin geloven
geloven dat oorlogen eeuwig voorbij zullen zijn
die in vrede,vriendschap hun Heer en God loven
Zijn macht is zo groot en wij zijn zo klein.
Hij heeft ieder mens naar Zijn beeld geschapen
en verwacht dankbaarheid, niet minder, niet meer
gaf ons liefde, vertrouwen en vriendschap als wapen
was zelf ten voorbeeld, als kind zo teer.
Wat zullen wij op aardse grootmachten vertrouwen
ons binden aan hun tiranie en heerschappij
zij die op machtswellust en onderdrukking bouwen
die alleen de wereld heersen door druk en razernij.
Buig dan voor God die reeds vele malen heeft bewezen
enkel te heersen door Zijn grote liefde en gena
over al Zijn liefdesdaden staat in Zijn woord te lezen
Zijn naam is ; “Ik ben en Ik besta”.
Aanvaard in geloof dat God
die de almacht heeft
over al het leven en lot
ons de vrijheid geeft.
Hij schenkt ons zekerheid in hoop
ons bij te zullen staan
door Zijn woord en doop
en eeuwig aan onze zijde zal staan.
Slechts door de liefde, die Hij is,
waarmee hij de wereld heeft geschapen
en schiep de mens als Zijn beeltenis
gaf Zijn eigen dood en kruis als wapen.
Zo is ook in de drie-eenheid
in Vader, Zoon en Heilige Geest
leven op aard bevestigd en bewaarheid
door de liefde gedragen geweest.
Bereik langs de kim
de aller verste verte
daar waar zicht de einder omvat.
Daar waar in de morgen
het gouden zonnelicht ontspringt
en duistere nacht zal wijken
verdwijnen nachtelijke zorgen.
Vanwaar de goddelijke warmte
gehuld in zonnestralen
een waarborg voor Zijn liefde is
Zijn woorden en daden nooit zullen falen.
Daar waar hemel en aard elkaar omhelzen
het zicht na ellenlange reis
daar zien wij dan in alle glorie
Zijn glanzend beloofde bewijs.
Hel laait het verzengend vuur
een land verteerd door vlammen
een mensenleven is niet duur
dictators doen volkeren verlammen.
Het vuur dat laait, de wereld verteerd,
vuur dat zaait dood en verderf
Gods schepping van schoon onteerd
door oorlogen, wanbeleid en bederf.
Het geestesvuur, dat ’t helsvuur dooft,
is vuur dat leeft en en leven doet
en zorgt dat heel de schepping looft
de Schepper, die de schepping behoedt.
Begeester ons door dat scheppingsvuur
dat wij dat verzengend vuur ontwijken
en leven ook na ons stervensuur
om ongeschonden Uw Koninkrijk te bereiken.
Eens heb ik een stem gehoord
gesproken met macht
Hij sprak slechts één woord
maar heeft veel goeds gebracht.
Dat woord drong door in mijn hart
zoals ook die stem zo vredig klonk
het verdreef alle smart
dat woord is Liefde waardoor haat verzonk.
Wie sprak dat woord
dat woord vol macht
dat woord dat iedere ochtend gloort
en ons de ware vrede bracht.
Niets meer dan dank en eer
zijn wij verschuldigd
aan onze schepper en Heer
die ons als kroon op Zijn schepping huldigt.
Die ons weer heeft beschermd deze nacht
en door rust en vrede heeft gesterkt
en daarvoor niets van ons terug verwacht
ons geloof door Zijn geest in ons werkt.
Deze nieuwe dag is één van Zijn zegeningen
het wonder van licht en warmte van Zijn zon
bezing ze tezamen met alle andere dingen
bezing ze met de macht waarmee Hij de dood overwon.
Leef zo je door Hem bent geschapen
je bent enig, je bent uniek
onder Zijn bescherming mag je iedere nacht weer slapen
en ontwaak je weer fris en energiek.
Ergens zal een wereld zijn
waar dromen waarheid worden
een wereld waar geen woestijn
nog wordt gevonden
maar enkel nog velden vol bloemen.
Die wereld is als het paradijs
eens door God geschapen
vrij van afgunst, vrij van oorlog
daar kent geen mens een wapen
daar zal alleen de Liefde heerser zijn.
Ooit zullen wij daar allen samen zijn
als broeders en zusters van elkaar
rusten aan stranden onder palmbomen
gevoed door brood en wijn
dan zullen wij daar allen gelukkig zijn.
Kom ga allen mee daarheen op reis
daar naar dat schone hemels oord
ontvang daar de lauwerkroon als prijs
aardse tijd is niet eindeloos.
Kom, sluit u aan, maak voort.
Leid mij met Uw vaste hand
over het ruwe pad dat ik zelf koos
leid mij naar Uw Vaderland
leid mij alleen ben ik zo machteloos.
Het pad waarover ik tot nu ben gegaan
ligt vol rotsen en vol valkuilen
op iedere hoek kunnen rovers staan
en roofdieren sperren ver hun muilen.
Sta mij dan bij waar ik ook ben
neem mij overal in Uw beschermen
ik twijfel niet omdat ik U ken,
U bent mijn Vader vol ontfermen.
Kunt u mij de wonderen verklaren
wonderen die u dagelijks ziet
en die wij in het leven steeds ervaren
hier op aard in ons korte tijdslimiet.
Maar nooit zullen wij kunnen verklaren
en het leven aanvaarden vol ontzag
nooit de grote wonderen evenaren
die elk mens iedere dag aanschouwen mag.
Wie kent de geheimen van het leven
bouwt zijn vertrouwen geheel op God
dankt voor alles wat Hij ons heeft gegeven
voor hem beschermt Hij in Zijn gena ons lot.
Dagen zijn verstreken
van mijn aller prilste jeugd
nu bij vroeger vergeleken
doet ook ’t heden mij wel deugd.
Toch zou ik ook nog vandaag
vrij en blij willen springen
zoals toen die jonge blaag
en uit volle borst lopen zingen.
Maar zoveel dagen zijn voorbij gegaan
zonder aandacht te besteden
aan steeds weer het wonder van het bestaan
eerder hulp en macht van boven bestreden.
Wat zal ik doen als mens alleen
die zelfs eigen leven niet kan besturen
nu ik ouder ben en slecht ter been
vraag ik mij af, hoeveel dagen zal ’t nog duren.
Toch ben ik dankbaar voor iedere dag
die ik mag tellen in vele uren
en vraag, Heer geef mij een blijde lach
en wil ook mijn laatste toekomst sturen.
Laat mij horen, Uw stem door het lover
vertel mij het geheim van Uw doel
aan Uw woord geef ik mij over
een zachte bries is Uw liefde die ik daarin voel.
Vanaf iedere morgen tot elke avond
wacht ik op Uw belofte en Uw komst
leef ik in vrede die ik daarin vond
schenkt U ons de zekerheid voor de toekomst.
Zacht ruist nog Uw stem door de kruinen
en vertelt ons Uw aanwezigheid
evenals in de golfslag achter de duinen
als Uw schepping zijn wij tot Uw dienst bereid.
Maar het is zo moeilijk te begrijpen
wat Uw stem van ons vraagt
laat ons iedere gunst van U grijpen
zonder dat een mens over moeiten klaagt.
Een hart klopt heviger bij verlangen
dan het wachten op het ochtendrood
in ’t brein is onrust niet te vangen
bij het naderen der tijd in aardse schoot.
De tijden worden ontsloten
in de grenzen van leven en zijn
en gaan steeds onverdroten
over paden met brood en met wijn.
Lopen wij daar met blinde ogen
zoekend en tastend naar de horizon
eens zal hij onze tranen drogen
die daar stond waar de schepping begon.
Dan zullen wij staan voor de ivoren poort
van een gouden stad vol rust en vree
een waar paradjjs, het hemels oord,
daar heerst geen oorlog, daar heerst geen wee.
In iedere ochtend zie ik het levensvuur
de aanloop waarin de zon het licht verspreidt
een dagelijkse sleur een gang van uur tot uur
het leven in zekere zin door God geleid.
Ach zonder leiding liep ik rond als een kind
en schaarde ik mij blindelings op brede weg
omdat ik zonder steun het smalle pad niet vind
een dolende zwerver zou zijn langs heg en steg.
Doch strek ik mijn hand naar Hem in vertrouwen
die de wereld en alles daarop heeft geschapen
ik weet niet waar ik anders op moet bouwen
dan ga ik na dagelijks licht rustig slapen.
Tot Hij des ochtends de zon weer laat schijnen
Zijn liefde ons levensvuur niet laat verdwijnen.
Na zoveel dagen
tracht ik nogmaals
te schrijven.
Woorden vanuit mijn hart.
Ik was hen kwijt
ik kon ze niet vinden.
De lucht is grijs,
de horizon in nevels
een gure wind
wekt sombere gedachten.
Hoe lang nog
moeten wij nog wachten
op de lente.
Ach, klachten zijn nooit van de lucht
de zon zal eerder schijnen
dan wij vermoeden.
Wolken zullen sneller verdwijnen
en bloemen zullen weer bloeien.
Zo zullen ook mijn woorden
weer rijzen uit mijn hart.
Dan zal ’t weer lente wezen
bloeien bloemen in ’t groene veld
zal de horizon helder schijnen
staan we van nieuwe kleuren versteld.
Die wonderen zijn niet onze werken
wij hebben niets daaraan kunnen doen
wij hebben ze enkel gekregen,
een schepping zo wonderlijk mooi.
