Wonderlijk schoon


Ergens is een paradijs op aarde
Zo vol van schoonheid en natuur
Mensen daar erkennen de waarde
Van een leven rustig en zo puur

Altijd hebben wij dat paradijs gezocht
’t Is niet hemels, ’t is veel dichterbij,
Wie ’t zoekt wordt nooit bekocht
Daar geniet een ieder, daar is elk blij

Daar vind je de blankste stranden
Ruist frisse bries door groene woud
Is de natuur in goede handen
Daar iedereen daar van houdt

Frustratie


Zoveel idealen zijn verloren
Zoveel dromen zijn niet echt
Zoveel klachten blijft men horen
Omdat men alleen denkt in eigen recht

Zoveel mensen zijn verstoten
Door een grote meerderheid
Die hen zonder reden heeft uitgesloten
Tot concessies niet is bereid

Weg zijn de idealen en de dromen
Weggehoond als dom en rariteit
Zal men ooit tot geluk eens komen
Door erkenning van persoonlijkheid.