Hoe zachtkens zal ons bootje varen


De tempratuur loopt op
de ijskap smelt
‘t is heus geen mop
stemmen worden geteld
straks loopt Nederland vol
’t water wordt te hoog
de media staat bol
hoe houden we het droog.

We steken de dijken door
dan kalmeren we ’t water
en wie z’n land verloor
die zit dan met een kater
stemmen-horen op een zitting
één vierde is het eens
die heeft ook geen bezitting
is Chileens of Roemeens.

Na afloop telt men stemmen
en ondanks “kleine” minderheid
zal men de uitkomst niet remmen
men is tot onderlopen bereid
nu verder geen gedrens
zo zal ’t gaan en is besloten
en ligt de democratische grens
ergens onderin verzopen sloten.

Één, twee, drie


Verdampen en vervluchten
door eindloze zuchten
staand op één plek bij elkaar
steeds niet begrijpen
dat gedachten rijpen
door bewegen zonder bezwaar.

In stille ongelukkige momenten
zichzelf traag inprenten
dat slechts goed is wat loont
niet eigenwijsheid
kwaad bestrijd
maar door hersenen weggehoond.

Zo zitten zij daar gedrieën
ter dis op hun knieën
schransen van rund en everzwijn
verzwelgen goede der aarde
kennen daaraan geen waarde
zuipen zich dood aan kwalijke wijn.

Sociaaldemocratische eerlijke verkiezing


Men schrijve tweeduizend één
voor een gesloten deal
en al die tijd was er geen
die over de gemaakte fouten viel

jaren zat het hele kabinet
verzadigd lui en fatsig in het pluche
voor zetelbehoud niemand uit gezet
en voor aardbeving zelfs geen ajuus

na veertien jaren navelstaren
schrok men zich eensklaps rot
er naderden verkiezingsgevaren
de doos-van-Pandora ging plots van slot

ministers hoofd, oud en grijs
zou nu vallen in het stof
misschien wel niet zo wijs
maar de oppositie oogstte lof

er is dus een keer goed nagedacht
na de verkiezing over een maand
slaapt heel de kamer minstens weer
twee á drie jaar heerlijk zacht.

Verdwenen land


In golvend deinen van waterstromen
bedwongen door menig duin of dijk
vermoedt geen mens het verloren rijk
Atlantisch dat nooit terug zal komen

waar eens volkeren met rijke cultuur
in grote welvaart samen woonden
rust en vrede de mensen bekroonden
in wonderland onder hemel van azuur

maar nergens meer vind men dat land
dat trotse volk zo vredig en schoon
gewist door hevige storm of cycloon
ziet men het niet meer van duin of strand.

Verloren gaat zo eens iedere tijd
de groei van cultuur en volk ten spijt.

Tegenstrijdigheid


Laat mij staan
daar aan de kant
met eigen gedachten
en verstoor niet
de stilte die ik koester
mijn eigen verdriet

zie slechts mijn lach
en voel mijn warmte
mijn verlangen
niet echt alleen te zijn
hoor mijn droom
in het licht van mijn ogen
en glimlach naar mij

zie mijn vreugde
om jouw liefde
jouw wil goed te doen
sla ik een arm
om je schouder
streel je lieve zachte haar
maar laat me niet alleen

daar aan die kant.

Samen leven


Gedachten rusten op glaspilaren
woorden worden door lucht gesteund
lach is niet meer dan grimas
het hoofd niet meer dan een ballon
harten enkel klompen steen

is dit toekomst waarheen wij leven
lopend enkel langs elkaar
zonder blik of aandacht waardig keuren
geen respect of gevoelige snaar?

De hemel make dit niet waar!

Heel tevreden mens

Multi-ethnic group of smiling young people talking outdoors in the city

Dus hoef ik echt niet meer in mijn leven
dan vrijheid en zo nu en dan plezier
en aan anderen ook vreugde geven
om naar een volmaakte wereld te streven.

Met vrienden in vrolijke dans en zwier
op kameraadschap het volle glas geheven
zomaar voor de dans en het vertier
drinkend van helder witschuimend bier.

Regen en zon


Tegen een wand van troosteloos zwijgen
een gevoel van eindigheid
en gedachte van verlies en verloren
een berg vol tegenslagen
geknakt en gebroken besef.

Worden ramen en deuren geopend
klinkt weer eindeloos de vogelzang
kan een gebroken geest verlies verwerken
biedt het leven ruimte aan – in besef

dat we niet alleen voor onszelf bestaan.

Stem der advocatuur


Spreken als ene Brugman
en vangen als een haai
als je dat kan
ben je zo glad als een glissie
als leer zo taai.

Buidels geld verdiend
op legale manier
dankzij zwarte praktijken
die met steeds meer plezier
de zwarte toga’s bekijken.

Mijnheer/mevrouw Edelachtbare
mijn cliënt is heus niet zó slecht
maar ’t kwam door die halve gare
die de buit op tafel had gelegd
en het voor zichzélf wilde houden!

Stelt u zich dát toch eens voor!!!!

Schijnschoonheid


In de verten liggen blauwe bergen
weerspiegelend in groene zee
en achter vurige horizon waar strepen
vertellen van een hete komende dag
wuift koel nog wind door nevelig lommer

van ver klinkt het oeroud tegemoet
met mensenvreemde wereldtaal
als onrust in een land vol ellende en bezetting
en alle schoonheid gaat teniet
bij wetenschap van verdriet ziekte en kommer.