De pijnen die mij teisteren
bij nacht als ook de dag
en ik niet kan ontlopen
ze volgen mij overal
mijn geest wil blijven leven
in vrije opgeruimde aard
los van een lichaam
verkrampt door pijn
neem mijn hand dat ik kan dragen
en nog steeds verder kan gaan
in onbeperkt vertrouwen
een menswaardig bestaan.
Op een afstand sta ik te kijken
te ver want ik zie niets
slechts in de verte hoor ik geluiden
maar stemmen onderscheid ik niet
in het duister tast ik de vormen
maar voel de beweging niet
mijn mond vraagt om water
alleen stof waait om mijn hoofd
een zachte drang leidt mij terzijde
als plots de hel openbarst
waarna een milde dauw als regen
mij weer midden in het leven plaatst.
Nu zorg hier kwijnt
geen geld kan krijgen
aards verdriet niet verdwijnt
en pijnen als snoeren rijgen
bij gebrek aan menselijk gevoel
velen angsten tot de lippen stijgen
verandert wellicht liefde in janboel
wees blij dat wij mogen vertrouwen
groter liefde en hulp dan de mens
macht waarop wij kunnen bouwen
verheven in Zijn liefde boven elke grens
niet voor geld of goed zal Hij ons helpen
enkel onze vrede is Zijn wens
en al onze tranen wil Hij stelpen.
Geen wonder deze morgen
’t was gewoon een nieuwe dag
vergeten zijn weer de zorgen
we beginnen met een frisse lach
gisteren is het verleden
iets wat lang weer achter ons ligt
nu in het moment van heden
het oog al weer op morgen gericht
morgen weer gewekt door ’t licht
draait ’t leven perpetuum mobile
op dagelijkse eentonigheid gericht
in het gewoon profiel
en als ’s ochtends ’t licht niet rijst
de dag niet voldoet aan patroon
de tijd naar volgende dag niet verwijst
is dan de morgen nog zo gewoon?
Al zijn dagen kort
nachten zo erg lang
tijden worden koud
de zon verwijdert
leven gaat zijn loop
tijd verandert niet
en wachten duurt lang
op kleine verandering
de pijn blijft het sterkst
geluk blijft zo het is
en vrolijk wil ik leven
ondanks gering gemis
Op mooie warme dagen
Als je denkt dat de zon
Zal blijven schijnen
Geen wolk de hemel bedekt
Je vol hoop de wereld in trekt
Kan met één klap
De zon verdwijnen
En komt donder bij helder hemel
Door schrik verblind
Genageld aan de grond
Zoek je waar je heil in vindt
Toch schijnt nog steeds de zon
En richt je je nog op de horizont.
