Categorie: gevoel

Mensen van de dag
je kunt het zelf niet rekken
leven met traan of lach
tot je het niet meer kunt trekken.

Mensen van de dag
het leven begint zo mooi
geniet elk moment en lach
de jeugd is als lentetooi.

Mensen van de dag
elke dag in zomers warmen
waarin je vrij leven mag
en de vrede mag omarmen.

Wij, mensen van de dag
denken dat we eeuwig leven
zonder goddelijk ontzag
Hem geen dagelijks dank te geven.

Alle gaven, iedere dag
zijn een goddelijke zegen
ontvang die met blijde lach
wij hebben ze van Hem gekregen.

Waar zoek ik naar?
Meestal loop ik over vlakten
volg rivieren, beekjes
of zomaar andere stromen.
Ook langs de stranden.
Ga over begroeide heuvels
en beklim hoge bergen.
Hoor razende of spetterende watervallen
en ik blijf ergens naar zoeken.

Zoek ik naar de bruisende branding,
of naar de ruisende en wuivende palmbomen?
Misschien alleen de rust van ademende wind
het ruisende briesje
dat de rimpeling over watervlakte trekt.

Ik zoek de oorzaak van mijn onrust
het steeds herhalende begin van mijn twijfel
de onzekerheid van de waarheid
waarheid die zekerheid biedt dat twijfel wijkt
en naar het eind van mijn zoektocht
steeds meer en meer het zeker-weten bevestigt.

Wie ziet niet
de blauwe lucht
tussen de wolken
of het zonlicht
door zwaar wolkenveld.

Wie hoort niet
de zachte vogelzang
boven zware stormvlagen
of de traan van het geluk
zacht vallend op blanke boezem.

Wie herinnert zich niet
de vreugde na somber verdriet
vrijheid na verdrukking
opluchting na gevaar.
Alle goede tijden.

Somber zijn de kortste dagen
die geen schone tonen
vanuit hoge eiken dragen
om elke inspanning te lonen.
Nergens hoort men nu de nachtegaal
noch de zang der winterkoning
bijna heel het vogelkoor zwijgt massaal
of ziet men hen bedelen om beloning.

Het enige wat men nu nog hoort
is het verwijtende stille zwijgen
terwijl in het bos de winterslaap nog scoort
en het rinkelend bevroren ijs aan de twijgen.

Ach, het is de rust die wacht op voorjaar
terwijl de bruid zich in het wit heeft gedrapeerd
zon en warmte daar verlangt men naar
straks wordt zij door haar nakroost hoog vereerd.
Dan zingen haar kinderen weer het hoogste lied
vullen bos en velden weer met leven
kent niemand meer de kou, ellende en verdriet
ontvangen wij de prijs voor voedsel de natuur gegevn.

Echo’s klinken vanuit diepe dalen
tegen bergen van beton
vanuit duister waar geen zonnestralen
liefde en vrede, wreedheid overwon.

Daar waar wrede praktijken
verborgen aan het menselijk oog
niet van de aarde geweken lijken
rijzen zorgen torenhoog.

Wie verwacht dat eens zonnestralen
alle schaduwen en zorgen
van de aarde weg zullen halen
op een stralende zonnige morgen.

Gisteren, aan de waterkant gezeten,
heb ik een vis gevangen
hij zat daar verscholen tussen ’t riet
hij was niet zo groot,
maar ook niet zo klein
ik schatte hem ongeveer
op maat voor het avondmaal.

Het stuit me wel tegen mijn ziel
hem aan de haak te slaan
maar heb hem toch met een worm gelokt
en gretig hapte hij toe
thuis heb ik hem keurig schoon gemaakt
hoewel ik vegetarische aanleg heb
heeft hij mij toch….
uitstekend gesmaakt.

Misschien was ik het
die je door de straat zag lopen
met een glimlach
of een knipoog
links en rechts.

Ach, de zon scheen
dus moesten we wel vroijk wezen
zoveel dagen dreven al de wolken
en huilde de wind natte tranen
tot de zon hen verdampte.

Nu loop ik weer door die straat
met een glimlach en een knipoog
lach naar iedereen links en rechts
want de wind verdreef de wolken
zo drijft de tijd de tranen weg.

Wat zijn nog de dagen
dagen van ons leven
waarin wij naar ’t “Waarom” vragen
maar om het antwoord niet geven.

We leven slechts in het heden
vergeten dikwijls dagen van weleer
naar eigen inzichten gestreden
alleen bekommeren om eigen roem en eer.

Zijn dat dan de dagen die ons nog resten
slechts vandaag, geen gisteren of morgen
terwijl de wereld schudt op zijn vesten
maakt menig zich om de toekomst geen zorgen.

Het leven is mooi en de wereld vergankelijk
dagen rijgen één voor één tot jaren
en van iedere dag is het leven afhankelijk
van de verantwoording die wij aanvaarden.

Ik houd van blijde mensen
niet van die zeuren om mij heen
wat hebben wij hier nog te wensen
wat klagen wij steen en been.

Er is zoveel plezier te beleven
waarom dan dat gejank iedere dag
alleen al ieder een steuntje geven
bezorgt voor velen een blijde lach.

Laat elk mens genieten van vogelzang
van spel der jonge dieren
ons aardse leven duurt niet zo lang
wat zouden wij over kwaaltjes klieren.

Kom, dansen wij samen de klompendans
zingen daarbij de “Driekusman”
hossen en springen in boerenbalans
niet te lang, anders wordt je er duizelig van.

Woorden zijn gedachten
uit ’t land van duizend dromen
dromen die in duistere nachten
uit ’t niets lijken te komen.

Gedachten vormen het wezen
van het leven iedere dag
worden geschreven om te lezen
wat men in dromen zag.

Komen niet verder dan fantasiën,
verhalen uit “Duizend-en-één-nacht”
verhaald door Sherasade in causerieën
maar ze werd ter dood gebracht.

Vertel daarom je dromen niet
schrijf ze niet op om te lezen
zodat geen mens je fantasieën ziet
en jij hun oordeel niet hoeft te vrezen.

Maar droom, droom zacht je fantasieën
geniet van wat je in je dromen zag
hoor ze aan in zachte melodieën
herinner hen met stille lach.

Het speelt mij
door mijn hoofd
als de klank van
een ontstemde piano
het gekras van
een snaarloze viool.
Een zangeres
die nooit het hoogste
octaaf zal kunnen bereiken.
Een echo van een tenor
in een zaal
zonder akoestiek.

Ik wil het horen
als een instrument
bespeelt door
een kunstenaar.
Violen in een
harmonieorkest
waarvan ik wil genieten.
Alsof ik luister
naar het mooiste orkest.

Geniet dagelijks van het leven
ook al is het koud, druilerig weer
treur niet als de zon niet schijnt
morgen is hij er vast wel weer.

Dans eens in de regen
ook al wordt je dan kletsnat,
dans door de plassen op de wegen
dans tot de modder je om de oren spat.

Geniet van leven en van regen
maak zelf eens dat straaltje zonneschijn
we smelten niet, we kunnen er wel tegen
we leven alleen als we vrolijk zijn.

Ik zal trachten
vandaag te leven
zonder de fouten
die ik gisteren
heb gemaakt.
Maar ik ben bang
dat ik vandaag
fouten maak
die ik morgen
moet vermijden