
’t Zijn niet de donkere dagen
waardoor kersttijd wordt gekend
geen eenzaamheid
die wordt gedragen
of vrede die wordt aangewend
meer nog zijn het volle straten
en warenhuizen vol rumoer
waar geen mens kan laten
te kopen boven zijn budget
en wordt elk moreel opzij gezet
wie zou nog aan ’t principe denken
van een eeuwenoud fatsoen
nu neon en reclame wenken
er een schepje bovenop te doen
en een glaasje extra te schenken
overal ziet men kramen verrijzen
met allerlei goedkope spullen
verhandeld voor de hoogste prijzen
en bovenal zullen we straks smullen
van zeer veel overvloedige spijzen.
En op de straathoek staat die Syriër
die op zee bijna verdronk
ver van huis en haard verdreven
niemand die hem een blik waardig schonk
zelfs geen avond onderdak wil geven.

raak en liefdevol verwoord
Dank je wl Anne. Dit gedicht heb ik overigens al in 2011 geschreven. Er is dus nog geen barst veranderd. 🙁