Droom niet dat de kleuren altijd blijven
’t pad bedekt blijft met een tapijt van goud
dat komend seizoen voorbij zal drijven
’t jaar ons van kou en sneeuw onthoudt.
De bomen zullen het blad verliezen
en stilte zal weer dalen in het woud
de thans zachte bodem zal tot ijs bevriezen
de schrale zon schijnen door ’t kale hout.
Op het veld ziet men geen bloemen
de dieren schuilen in hun winterhol
enige activiteit valt niet te noemen
dan slechts hier en daar ’t wroeten van een mol.
Zacht zal een witte deken de aard bedekken
met zilver witte schone pracht
tot de zon ’t leven weer zal wekken
dat daaronder tot de lente wacht.