Ook voor mij (trioliet)


Ook voor mij bent U die weg naar Golgotha gegaan
hebt U niet dat kruis, maar óók mijn zonden gedragen
door soldaten bespot, beschimpt, bespuugt, geslagen
ook voor mij bent U die weg naar Golgotha gegaan
om mijn schuld durfde ik U geen vergiffenis te vragen
want ook ik heb U in Gethsemane laten staan
ook voor mij bent U die weg naar Golgotha gegaan
hebt U niet dat kruis, maar óók mijn zonden gedragen.

Stroom van tijden


Al dromend zie ik dagen trekken
in lange rijen voorbij de evenaar
over vlaktes, zeeën of bergen
tot waar zij de horizon passerend
bestijgen een eindeloze hoge trap.

Bij het wijken van nachtelijk duister
zoek ik mijn droom als werkelijkheid
zie de rij van dagen zacht vervagen
naar een vriendelijk nodend licht
boven aan die trap
gaan geen poorten dicht.

Levensschip


Worstelend door woeste branding
kies ik ruimte naar wijde zee
trotserend golven en deining
soms wind tegen, dan weer mee.

Niet steeds vaart mijn schip zonder schade
maar krijgt in tegenwind dikwijls averij
meert op tijd aan, aan veilige kade
mijn navigator is steeds aan mijn zij.

Hoe verder ik de horizon nader
bereik ik rustig water, kom ik aan land
en in de verte wenkt mijn Vader
noodt mij te rusten in Zijn hand.

Ook nú vertrouwen op de Heer

Nadia is 25 and has been training at the Kabul police academy for 5 months. She will be working at a checkpoint in Kabul city when she graduates.

Zal ook nu de Heer aan Israël niet vragen
“Mijn volk waarom vertrouwt u niet op Mij?
Geloven jullie niet dat Ik jullie zal dragen
uit aardse ellende en vijands heerschappij?”

Zie het leed, de rouw en haat die je veroorzaakt
stel toch opnieuw het vertrouwen in uw God
Hij is ‘t die zorgt en reeds eeuwen over u waakt,
uw vaderen nooit ongewis overliet aan hun lot.

Hij is nog steeds dezelfde goede Herder
die schonk het land Kanaän aan uw ouders
volg dan Zijn wil, Hij leidt u steeds verder
die uit moeilijkheden u draagt op Zijn schouders.

Vertrouw dan als uitverkoren volk van God
niet op eigen krachten of wereldmachten
maar leef in liefde en geduld naar Zijn gebod
slechts dan kunt u de overwinning verwachten.

God als Mens


Het hout heb ik aangedragen
De nagels heb ik gesmeed
Die door Uw handen
en voeten werden geslagen
En nog doe ik of ik van niets weet

Onder het kruis heb ik U bespot
Beschimpt, belasterd en vervloekt
Erkende U niet als zoon van God
Teleurgesteld beschuldigde
ik U van verraad

Nu weet ik dat ik het was
Die U hebt verloochend en verraden
Terwijl ik toch echt in Uw ogen las
Dat U slechts bestond
uit zachtheid en goede daden.

Stromen van tijd


Niet langzaam treden dagen nader
Maar komen en gaan met rasse schreden
En vliegen aan ons voorbij

En wij, wij worden meegezogen
In kolkende maalstromen van tijd
Aan zwakke strohalmen klampend
Op de woelige baren

Tot we belanden in oeverloze ruimte
In zeeën van eeuwige tijd
Waar dagen zich stapelen tot eeuwigheid.

Belofte voor eeuwig paradijs


Geen tuin kan ooit mooier zijn geweest
nergens zal men schonere bloemen vinden
daar waar het ooit was één groot feest
tussen mensen vogels dieren hinden.

Nergens op aarde is nog zo’n prachtig licht
als ooit daar op die plek waargenomen
waar God Zijn scheppingstuin heeft ingericht
daar kunnen wij nu slechts van dromen.

Schoonheid zo Hij Zijn aarde heeft toegedacht
vol wondermooie dieren en bloemen
hoe hebben wij het dan zo ver gebracht
dat niemand de plek van ‘t Paradijs kan noemen.

Toch scheen op aarde nog eenmaal die gloed
van hemelse schoonheid en schepping
in die stem door ons gesmoord in bloed
klonk Paradijselijke belofte die nooit voorbijging.

Weersverandering


Geen morgen is zo heerlijk om te ontwaken
Dan bij ochtendgloed van zachte lentezon
Bij geluid dat duizend vogelkelen maken
Moment dat je weet dat nieuwe tijd begon

Een nieuwe dag en nieuw leven een nieuw begin
En stralende zon lacht ons lokkend te gemoet
Zo’n beloftevolle dag krijgt ieder uur weer zin
Een dag door warm stralend lentelicht begroet

En overal spruit het jonge leven uit de aarde
De eerste bloemen kleuren weer het dorre veld
En kleurrijke bloesem bekleed elke gaarde
De winter met sneeuw ijs en kou zijn weer geveld

En samen dromen wij van rozen en bloemen
En dagen in de zon te veel om op te noemen

Uitnodiging

http://www.dreamstime.com/royalty-free-stock-photography-holy-supper-image24287727

Kom aan het maal van overvloed
meer dan genoeg spijs en drinken
daar worden wij met liefde gevoed
zullen met kristallen bekers klinken.

Dat voedsel zaadt tot in eeuwigheid
de drank zal nooit weer doen dorsten
kom de tafel staat voor ons bereid
wij mogen feesten met slaaf en vorsten.

Ons wordt geboden spijs van het lam
speciaal voor ieder van ons geslacht
Hij is de Herder die als Koning kwam
had door zachtmoedigheid de macht.

De beker bloed biedt Hij zelf ons aan
bloed, voor onze schulden vergoten
aan kruis dat straks op Golgotha zal staan
nadat de mens Hem heeft verstoten.

O Heer, zend mij toch niet van Uw dis
maar reik ook mij het gebroken brood
toon mij wat de ware wijn uit de beker is
aanvaard ook mijn dank voor wat U bood.

Kunnen wij nog herstellen?


We scheiden alle kwalijke stoffen
maken gebruik van bio-matreaal
zijn door misbruik zwaar getroffen
dat ’t niet goed gaat zien we allemaal
alle dagen nemen we weer beslissing
hoe we met milieu om moeten gaan
dikwijls blijkt dat weer een vergissing
kunnen we niet op verbetering aan.

Steeds zijn we bezig met eigen gerief
zien niet wat de gevolgen zijn
alleen ons eigenbelang is ons zo lief
alleen “vooruitgang” ligt in onze lijn
en nooit-of-te-nimmer zullen wij leren
dat dikwijls de werkelijke oorzaak ligt
in het steeds maar blijven produceren
van product dat zich op vernietiging richt.

Hebben wij naast vele geschonken gaven
dan nooit geleerd dat ons brein Goddelijk is
dat Hij schonk Zijn paradijs te handhaven
en ons daarom schiep als Zijn gelijkenis?
Kunnen wij dan met alle wetenschap
Zijn vraag, Hij stelt het ons niet eens als eis,
komen tot ‘s werelds goed rentmeesterschap
herstellen samen weer Zijn hemels paradijs.

Schepping in ochtendgloren


’s Morgens in alle vroegte en schemering
van schuchter licht boven horizon en kim
rode gloed uit ochtendgloren in eindeloos lijnenspel
door wolken als donkere strepen onderbroken
ontwaakt uit dromen van nachtelijk duister.

Zacht klinken zangen van vogels uit kruinen
in groene massa’s der bossen of over velden
waar sluiers van nevels in flarden aarde bedekken
en dieren naar hun dagverblijf weer gaan
langs bermen en hagen door vlaktes of struiken.

Rust kent deze dag nog in vredige ochtend
voor zonlicht aan firmament temperatuur doet stijgen
rumoer weer werelds gevuld met haasten en jagen
door afgunst en hebzucht tot waarden verheven
blijft deze ochtend Gods maagdelijke schepping vervuld.

Verloocheningen


Na driemaal verloochenen vergaf Jezus Petrus nog
Hoe groot moet Zijn liefde dan wel wezen
Als Hij ook mij wil vergeven na een leven vol bedrog
Van ziekte en wonden mijn ziel wil genezen

Hij noemt mij Zijn zoon en tilt mij op uit ellende
Gaat Zelf daarvoor die eindeloze lijdensweg
Hij leidt mij aan de had alsof Hij mij eeuwen kende
En voert mij bij het kwade weg

Zelfs zeven maal, zeven maal, zeventig maal
Is Hem niet te veel om mij te verstoten
Vergaf op Golgotha ook Zijn beulen allemaal
En heeft met liefde en gena de mens omsloten

Zijn pleidooi voor vergeving was zo intens en diep
“Vergeef hen Vader, zij weten niet wat zij doen.”
Maar…, was ik ’t niet die daar in de hof van Gethsemane liep
En Hem heb verraden met een “Judaszoen”?

Bruggen tussen gelijk en verleden


Langs de grenzen van gelijk
lopen de onzekere lijnen
die ons fantasierijk
omheinen.

Gekoesterde lang verleden dromen,
van vervlogen jeugd en tijden
nog nooit uitgekomen
en met de tijd verglijden.

’t Heden is een stille rust
wat is geweest komt niet terug
al is ’t oude vuur nog niet geblust
grenzen van gelijk plaatsen we een brug.

Illusie of afknapper


Zijn het woorden die mij drijven tot dichten
zijn het mijn dromen in de stille nachten
waarin ik vele uren lig te wachten
tot het aan de horizon weer gaat lichten.

Dan schrijf ik weer mijn diepste gedachten
genietend van heldere zonnestralen
schoner dan glans van edele metalen
warmte dat pijn en leed doet verzachten.

Slechts wolken kunnen vreugde verdrijven
donkere schaduwen die licht doorboren
alleen in somberheid te beschrijven.

Dan trekken kou en regen diepe sporen
door al mijn mooie dromen van die nacht
en mijn pen houdt die dag stil de wacht.