
Langs de grenzen van gelijk
lopen de onzekere lijnen
die ons fantasierijk
omheinen.
Gekoesterde lang verleden dromen,
van vervlogen jeugd en tijden
nog nooit uitgekomen
en met de tijd verglijden.
’t Heden is een stille rust
wat is geweest komt niet terug
al is ’t oude vuur nog niet geblust
grenzen van gelijk plaatsen we een brug.
