Ver weg


Onafzienlijk ver de verten
over een eindeloze zee
tot de einder gaat deining
zoals mijn ziel
zoekt rusteloos vrede
aan veilig geborgen ree

oneindig strekt de hemel
zich over verten uit
mijn gedachten zweven
als vogels naar de kim
als een schip
over eindeloos deinende zee

dromend van blanke stranden
waar witte vogels zijn
en groene palmen wuiven
in vriendelijk zonnelicht
in het blauw, witte wolken
schrijven een vredesgedicht.

Verten


Kind van de wind
neem mij mee
door kruinen van bomen
naar oorden van dromen

over zeeën naar landen
bergen of brede stranden
geef mij vleugels
dat ik kan vliegen

zweven naar plaatsen
waar angst nooit heerst
dan kom ik aan
op bestemming die ik verlang.