Ergens in ’t verleden,
ligt de vergetelheid,
waaruit herinneringen treden,
van lang vervlogen tijd.
Ergens in ’t verleden,
Waar ons bestaan begon,
Tot aan ons dagelijks leven,
Beschenen door de levenszon.
Ergens in ’t verleden,
Moet ’t lot eens zijn beslist,
Waarvoor mensen streden,
Zonder dat men rede wist.
Ergens in ’t verleden,
Ontstond ’t goed en kwaad,
Tussen normen, waarden en zeden,
Waar ’t om het leven gaat.
Ergens in ’t verleden,
Koos men een ander pad,
Dan welke werd betreden,
Men voordien gekozen had.
Ergens in ’t verleden,
Is, misschien, iets verkeerd gegaan,
Iets, waaronder allen leden,
Waardoor wij ’t heden niet verstaan.
Ergens in de toekomst,
Ligt er een nieuwe leus,
Die aan de mensen toekomt,
Bij ’t kiezen van de goede keus.