Dierbare stilte


In de stilte van de avond
voor het afscheid van het licht
zie ik nog langs lange lanen
jouw silhouet stil verdwijnen uit zicht
je schouders wat gebogen
je blik op de horizon gericht

zacht hoor ik schuifelende voeten
door het mulle stoffige zand
denk aan handen alsof ze zoekend
vragen naar een vriendschapsband
een stem die vraagt om waarheid
mens die mij zijn leven verpandt.

Eenzaamheid tussen velen


Fluisterde dat ik spijt had
maar wist niets te zeggen
heb U lief maar geen woorden
die afstand kunnen overbruggen
geen zicht dat ik U ogen zie.

Neem alleen mijn hand
en glimlach zwijgzaam
leg U wang tegen die van mij
kom naar mij toe en kijk in
mijn ogen met Uw rustige blik.

Verzeker mij vrede en geluk
geef mij gevoel van liefde
wees zekerheid die mij leidt
als ik in eenzame wegen ga
tussen vele mensen.