Voorjaar drijft mij tot het schrijven ener sonnet
loflied over zonnestralen te bazuinen
over vlakke land en vanaf blanke duinen
reeds des morgens door vogelkoren in gezet
liederen beschreven in poëtische woorden
zoals het in het brein des dichters leeft
hij het met zijn ziel en hart te kennen geeft
dat hij bestaat uit enkel lofakkoorden
maar mogen de dagen hem soms niet bevallen
zwijgen de vogels en ontbreekt zonneschijn
zullen deze toch zijn leven niet vergallen
zal hij voor ieder vreugdeteken dankbaar zijn
iedere dag blijft hij de zon verwachten
achter elke wolk, na alle duistere nachten.