Onrustig wacht ik op het komen
Van dagen die ik nog niet ken
Blijf stil hopen en dromen
Van een toekomst nog heel ver
Van lanen met bloeiende bomen
Dromen van geluk als ik daar ben
Soms loopt een weg niet verder
Denkt men aan het eind te zijn
Maar komt men aan de horizon
Loopt daar een nieuwe weg
Een weg met bloemen en bomen
Daar kan ik verder hopen en dromen.
Dagen vormen leven
als gesloten parelsnoer
met gouden slot
verbonden door vandaag
in verband dat gisteren
naar morgen loopt
waar nieuwe dag weer
hoop zal vormen
zolang morgen dus bestaat
is geen toekomst uitgesloten
dus het eeuwige morgen
duurt heel lang.
Kun je mijn gedachten horen
’t denken dan verstaan
mijn gevoel beleven
angsten soms weerstaan
kun je mij vertrouwen geven
om naar de toekomst toe te gaan
sla je arm om mijn schouder
leg je hand in die van mij
samen worden we steeds ouder
maken ons van verleden vrij
jij kunt mijn gedachten horen
en mijn denken verstaan.
