Mijn tred is niet meer zoals weleer
mijn lichaam telt de jaren
en stilaan geniet ik meer van rust
soms kan ik moed niet meer vergaren
ben mij van mijn leeftijd bewust
en doen de botten mij zeer.
Ach ‘k zal nog wel jaren meegaan
helemaal versleten ben ik nog niet
ik blijf heus nog wel even bestaan
ben niet zo teer als een riet.
Iets langzameraan kom ik er ook
ik hoef me niet zo nodig te haasten
die tijd heb ik al lang gehad
ik kom er wel, desnoods als één de laatsten.
mooie, herfstige levensbeschouwing
Tsja, die leeftijd krijgen we Anne. Dank voor je bezoek en reactie.
Op mijn lijf geschreven Egbert Jan
Je lijf, dat is iets waar je altijd naar moet luisteren Peter. 😉