Warmen


Hoe koud het eenzaam hart dat niet meer slaat
voor medemensen met pijn leed en smart
niet voelt diens verdriet in hun lijdend hart
verblind slechts door zijn eigen wrok en haat.

Waar is gevoel dat hem verlaten heeft
hij kent geen tederheid bij dag of nacht
wellicht is er geen mens die op hem wacht
zelfs geen sterveling die hem liefde geeft?

Ergens is toch hij ook menselijk, zacht,
en hunkerend naar een liefdevol woord
dat begripvol met warmte op hem wacht,

hij in tijden van onrust steeds weer hoort
als vanuit sombere donkere nacht
het nieuw heldere ochtendlicht weer gloort.

Levenskleur


Alle dagen waren eender
grauw, mistig en troosteloos
kleurloos waren bomen en struiken
sombere schimmen van nevel
door beemd en veld.

Tot ik jou door die wei zag lopen
vlechtend bloemenkransen
en slingers om je hoofd
wat ik toen niet kon beseffen
dat ik nooit in elfjes had geloofd.

Laten we dansen samen
door velden met kleuren
onder bomen groen van blad
genieten van bloemengeuren
in liefdeskrans gevat.