Lyrisch


Ze is geboren
uit sterren, maanlicht,
en zonnegloren
naar ik mijzelf richt
kan ik haar horen.

Ze is geboren
uit ’t puurste licht
en zal mij behoren
glans van haar gezicht
zal ieder bekoren.

Ze is geboren
als minimaal bericht
maximaal uitverkoren
m’n allerliefste gedicht
met blijdschap aan te horen.

Hoe ver nog?


Eind der wereld is mij niet te ver
zolang U het einddoel bent
dan trek ik geleid door de ster
naar oorden die niemand kent.

Waar ik verdwaal door duisternis
gaat U mij voor in zuil van licht
zelfs door de dichtste wildernis
houd ik mijn oog op U gericht.

Als wateren mijn weg versperren
baant Uzelf voor mij een pad
door de nacht bij licht der sterren
houd U stevig mijn hand gevat.

Noch honger of dorst zullen mij kwellen
op mijn pad door de woestijn
water doet U uit rotsen wellen
U zorgt dat er altijd manna zal zijn.

En staande aan de parelen bogen
van Uw heilige stad Jeruzalem
zal ik met velen Uw naam verhogen
prijzend Uw daden met dankbare stem.