Even een kleine storing


Zomaar een middag
dromerig op het terras
mijmeren en soezen
zonder na te denken
enkel genieten van ’t moment

in de verte loeien koeien
een merel hipt
vlak voor je voeten
onder een struik
op zoek naar vroege bessen

langs nevelige horizon
blauwe randen van bossen
een vaag melkwitte lucht
vandaag is ’t nog zomer
morgen gaat de zon weer….

op de vlucht.

Bij leven


Een dag kan somber zijn
en een nacht zo droef
gekweld door angst en pijn
herinnering die men begroef.

Niet alleen schijn die bleef
van vreugde en geluk
maar ook woorden die je schreef
maakten zoveel stuk.

Ook niet de dag dat je heenging
ligt voor mij moeilijk en droef
’t is die ene herinnering
dat jij voorgoed m’n naam begroef.