Maand: augustus 2017

Alles wat de aarde en de schepping te bieden hebben

Cohiervorm bundeltje
Christelijke gedichten met veel foto’s/afbeeldingen

Noem mij christen


Steeds tracht ik het goede
Maar grijp meestal mis
Ontsteek dan over mezelf in woede
En weet dat ook dat ’t verkeerde is

Toch weet ik wat velen wisten
Op welke paden ik hoor te wandelen
Naar Wiens beeld ik moet handelen
Daarom meneer, noem mij christen

Al ga ik dikwijls het verkeerde pad
Langs wegen vol bedrog en listen
Toch heb ik mijn medemens lief gehad
Daarom meneer, noem mij christen

Schuilen wil ik onder één naam
En wil niet over waar of onwaar twisten
Maar leven in vrede tezaam
Daarom meneer, noem mij christen

Levensmuziek


Dwalend door het woud van woorden
Klanken en stemmen overal
Tussen verschil in tonen en akkoorden
Wordt ik gezogen naar een waterval

Een waterval van zang en spraak
In elan van een wonderlijk licht
Een melodie nog in de maak
Een komende strofe van een gedicht.

Dwalend tussen ritme en maat
Zoekend muziek als een dans
Een welluidende rode draad
Tussen leven en stralenkrans

Terrorisme


Nu ligt de straat geplaveid met bloemen
En mensen kijken angstig om zich heen
Het leed te groot om op te noemen
Veroorzaakt door lieden met een hart van steen

Voor de doden laat men kaarsen branden
En angstig schuilt men bijeen
Het kwaad gaat door alle landen
Toch voelt men zich telkens weer alleen

Waarom willen mensen elkaar dwingen
Te leven naar hun principe of overtuiging
Verzinnen steeds de gruwelijkste dingen
Die geen mens ter aarde onderging

Nu kleurt de aarde rood van bloed
Waarbij wij eindeloos treuren
En wij weten maar al te goed
Dat we verdriet niet wissen met bloemengeuren.

Egoïstisch?


In kleine ruimten waarin
ons leven veilig geborgen
In stilte en vrede opgebouwd
Zonder leed of zware zorgen
Laat ons zo dikwijls
een ander koud

Laat ons maar in onze
Kleine ruimte leven
Tussen muren van beton en steen
Zonder ramen en geen deuren
De hele wereld is
Van ons alleen.

Er staat geschreven


Er staat geschreven….,
Ach, misschien schreef ik ’t zelf
Precies zo ik ’t wil beleven
In woorden boven ’t hemelgewelf
Als ik vraag hoe ’t werkelijk is
Wordt summier antwoord gegeven
Waarin ik steeds de kern mis,
“Hoe denk je anders te kunnen leven?”

Er staat geschreven…, en ’t is waar
Dat we niet leven alleen bij brood
In vertrouwen kan dat zonder bezwaar
Maar zonder ga je ook dood
Ik lees dan wel wat staat geschreven
En klamp me vast aan enkel hoop
’t Staat er precies zo ik wil beleven
In de belofte van de doop.