De korte weg van het leven
Een pad om moeilijk te gaan
Lijkt lang al is ’t slechts even
Voor wij aan het einde staan
Wij zien hier slechts de horizon
Het eind van alle zicht
Maar niet dat daar voor ons begon
Het eeuwig durend vredeslicht
Daar ligt de eindeloze levensweg
Daar ligt het eeuwige begin
Waar ik mijn lot in Zijn handen leg
Ga met Hem Zijn koninkrijk in.
Hoe eenvoudig is het stenen te werpen
Naar hen die weerloos zijn
Die machteloos slechts vrede wensen
Die wars zijn van spot en venijn
Hoe eenvoudig schuld te schuiven
Op schouders zwak en smal
Eigen verantwoording weg te wuiven
En brengen zwakkeren ten val
Hoe moeilijk moet het voor ons wezen
Iedere naaste te dienen als onszelf
Zo wij als levensopdracht voor ons lezen
Dan daalt vrede onder ’t hemelgewelf.
Hoorbaar is de stilte
de mond die zwijgt
het hart dat koud is
de steen in je hand
stil zijn gedachten
die pijn herdenken
gevangen in de tijd
duister als nachten
pijnlijk zijn woorden
schreeuwend om begrip
een hand die redding vraagt
een mens hopeloos verloren.
