Welke kleuren moet ik kiezen
Om te schilderen hoe ik ben
Met welke lijst me omlijsten
En welke lijnen zal ik schetsen
Zodat iedereen me herkent
Bekijk me zelf in een spiegel
In een schier geduldig glas
Zoek de hoeken van lichtval
Zie de beelden zo ze komen
In de vormen zo het komt
En hoor en zie hoe langzaam
Elke lijn en geluid verstomd.
Zoveel wegen welk ik nooit heb begaan
Zoveel paden ben ik voorbij gelopen
Angst voor onbekende heeft zo dikwijls
Mij bekropen op vele plekken waarheen
Bekende routes mij richting wijzen
Hoe vaak heb ik voor verrassingen gestaan
Slechts één pad wil ik blijven volgen
Zal vallend en opstaand ‘t eind bereiken
Vechtend om gekwetst en gekneusd
Straks over de finish te gaan
Na een weg onbekende gevaren en angst
Kies ik toch dat ene pad, ’t pad van mijn hart.
Doorzichtig zijn de zonnestralen
Warmte die onzichtbaar hult
En onmerkbaar streelt de wind
Als in vlagen van adem
En onmeetbaar geduld
Een tijdloos voorbijgaan van tijd
Vult transparant het zijn op aarde.
