Zo stil nu ik je leven mis en
voel je hartslag niet naast me
geen ademhaling of een zucht
slechts een verleden.
Een tegenhang van tederheid
verloren licht van liefde
een schaduw die in het heden
vóór mij uit naar gisteren wijst.
Maar toch blijft diep de hoop
dat vanuit vergane tijden
jouw beeld van zich horen laat
zonder pijn te lijden.