Kruising

Zijweg aan Apeldoornskanaal

Eenzaam stond ik op die hoek,
wachtend, ja waarop
links liep een smalle steeg
rechts een drukke straat
vooruit een paadje naar ’t park
achter me een stinkend riool.

Ik wachtte, ja waarop ,
wist niet waarheen ik zou gaan
links, dat smalle steegje in,
rechts door die drukke straat,
vooruit over ’t paadje naar ’t park
beslist niet achteruit naar ’t riool.

Ik stond te wachten op die hoek
toen jij kwam aangelopen
ik vroeg; Waarnaar ben jij op zoek?
Je zei; Ja waarnaar, ik zou ’t niet weten.
We zijn toen naar ’t park gegaan,
over ’t paadje en zijn ’t riool vergeten.

Kruising van wegen

tussen graanakkers

Sta op kruising van vele wegen
tussen gebouwen hoog en laag
voor mij een drukke weg gelegen
waarop verkeer rijdt snel en traag

rechts een straat met verlokkelijke zaken
winkels met de aantrekkelijkste waar
verlokking om in vervoering te geraken
gezellige drukte is het daar

links een laan met lommerrijke bomen
met kapitale huizen aan weerszij
bankjes om in schaduw te dromen
alles zegt daar; kom, kom er bij

achter mij het smalle stille pad
vanwaar ik ben gekomen
het leidt weer naar buiten de stad
en dat heb ik weer genomen.

Kronkels


Dikwijls dwalen mijn gedachten
door de kronkels van de tijd
herinnering aan vroegere nachten
aan losbandige jeugd zonder spijt

verlangend naar een leven
dat mij op weg zou brengen
zonder al te veel moeiten of streven
in de maatschappij te mengen

ik heb ze laten betijen
en heb het altijd nagestreefd
om mij van dwang te bevrijden
en heb zo vrij mogelijk geleefd.

Karakter

baas zelf

Wie zal waarde van mijn woord bepalen
mijn gedachten afkeurend gadeslaan
danwel mijn daden als afdoende neer te halen
maar voor eigen werken in te staan

zal iemand mij onmondig noemen
bij verdedigen van mijn volbrachte taak
door alleen zijn eigen ego te roemen
als enige rechtvaardige zaak

wie kan mij betere weg wijzen
dan die waar ik mijzelf goed bij bevind
ook al is deze niet als beste te bereizen
toch is het die mijn levenspunten verbindt

laat mij dan geen andere woorden kiezen
raad mij niet in andere gedachten op te gaan
eigen voorkeur en aard wil ik niet verliezen
en schuif verschil in keuze niet op lange baan.

Jeugdverlangen

07-tekeningpootjebaden

Tekening van Hans Versfelt

Ooit heb ik dagen willen weren
van onschuld en jeugd
dacht dat men mij ooit zou eren
door ervaring en deugd

ooit heb ik tijd genomen
voor mijmeren en herinnering
maar ’t waren slechts dromen
over liefde en betovering

in eigen wereld diep gedoken
van onschuld en verlangen
is schoonheid reeds in mij ontloken
door vaders hand alleen te vangen.

Inspiratiebron

1f46b1ffa3d2026af67d8ee2f325ce05

Op zoek door droog dor land
geen schoon om te begeren
slechts hier en daar een plant
meest cactussen die ik wil weren.

Rotsen enkel onvruchtbare steen
hoorde alleen roek en kraaien
geen vogelzang, geen frisse wind,
geen bloemen die land verfraaien.

Vruchteloos lijkt al mijn zoeken
en alsof het licht verdwijnt
vormt schaduw donkere hoeken
waar laatste sprankje hoop nog kwijnt.

Maar langzaam schijnt de horizon
en straalt het veel belovend licht
vanuit een helder schijnende bron
ontstaat weer een nieuw gedicht.

Mos tussen de stenen

5 mos op rand 2

De wereld, zo hard en koud,
als graniet of plavuizen
dood en kaal gebarsten steen
die ontoegankelijk vergruizen
onbuigzaam als rotsen
waaruit ze zijn gehouwen
gevoelloos, vormloos
tot één geweven pad
geen ruimte latend voor leven.

Toch dringt zich in de spleten,
het zachte groene mos
het teerst gevoel ons gegeven.