Aan een struik vol doornen,
tussen ’t weelderig groen,
hangen de zoete vruchten,
waar wij ons tegoed aan doen.
Vruchten, die doen vergeten,
de striemen en de pijn,
als we er van eten
en de doornen vergeten zijn.
Heer, dat ook U mag plukken,
de vruchten van mijn ziel,
tussen de doornen van mijn zonden,
elke keer als ik U afviel.
Mij is alleen verteld van Uw genade
van Uw liefde wondergroot
iedere dag sla ik Uw schepping gade
vertrouw U mijn ziel tot in de dood.
Laat mij van Uw liefde zingen
vertellen aan wie horen wil
van al Uw wonderschone dingen
U aanbiddend, blijmoedig en stil.
Leer mij Uw wetten te aanvaarden
met deemoedig blij gemoed
in Uw schepping wil ik aarden
als een schepsel die U steeds voedt.
Steun mij dan door heel mijn leven
wees een Vader en Vriend voor mij
door de Geest die U mij hebt gegeven
ban mijn angsten, maak mij vrij.
Hoe zal ik ooit de pijn verdragen,
die ik mijn Jezus heb aangedaan,
durf ik vergeving vragen
als ik ooit voor Hem kom staan.
“Vergeef mij Heer het lijden,
de spot, hoon en het geweld,
mijn tekort voor U te strijden
wees niet in mij teleurgesteld.
Ook ik ben kind uit Uw schepping,
niet minder en niet meer,
daarom vraag ik vergeving
voor al mijn onnadenkendheid Heer.”
Geef mij vleugels als vogels
de vinnen van een vis
snelheid als een jaguar
de stem van een leeuw
de slimheid van de vos
maar geef mij nooit
de tong van een slang.
Laat mij drijven op de wind
schieten door het water
ijlen door de velden
spreken tot mensen
in talen van de Geest
maar niet met de woorden
aangereikt door het beest.
Als de dag weer voorbij is
naar zacht dovend licht
voor de nacht weer zal vallen
de zon aan einder van ’t zicht
wegzakt achter verre verte
brandt in ons hart nog steeds
dat hunkerend licht om vrede
en bescherming tot U gericht.
Laat ons niet verglijden naar
duister en eenzaam bestaan zo
klinkt iedere avond onze bede
tot U, U weet iedere voetstap
die wij ook vandaag hebben
gedaan U kent onze daden of ze
goed waren of slecht en wil
verhoren onze dank en gebed
Mijn akker met diepe voren
doorploegd in het verleden
geplant met het beste zaad
van Uw liefde en genade
ontkiemend in het heden.
Wil het met Uw zorg hoeden
dat op Uw gewijde grond
in toekomst van Uw verbond
ik de vrucht mag voeden
die U met Uw geest mij zond.
Heer geef wijsheid
ieder die dat
nodig heeft.
Heer geef overtuiging
ieder die twijfelt
aan Uw liefde.
Heer geef gezondheid
ieder die ziek
of zwak is.
Heer geef geduld
ieder die dat
nodig heeft.
Heer wil wonen
in het hart
dat open voor U staat.
Heer houd de hand
van ieder die
daarom vraagt.
Heer wees met alle
schepselen die U
op aarde zette.
Kom Bruidegom over velden bergen en meren
kom snel naar waar Uw bruid vol verlangen wacht
zich hoopvol opmaakt voor Uw huwelijksnacht
en al Uw wensen vol ontzag wil eren.
Kom Bruidegom, de feestzaal is ingericht,
toon ons Uw glans,Uw oneindige schoonheid,
dans heel de nacht met haar, door U bevrijd,
gun ons vreugde van Uw glanzend aangezicht.
Grote held zij heeft U in haar hart gesloten
verheugd wijdt zij U haar schoonste zangen
vanuit haar innerlijke liefde ontsproten.
O Bruidegom kom en vervul ons verlangen
om op te mogen gaan tot Uw bruiloftsfeest
waartoe U ons hebt genodigd door Uw Geest.
Als een hert op zoek naar zijn hinde
kom ik over berg, door dal en veld
mijn schoonste en liefste te vinden
bij wie mijn hartslag zo zeer versnelt.
O wacht dan op mij mijn beminde,
en dans bekoorlijk wanneer ik kom
onder de luwte van tamarinde
dans bij muziek van fluit en trom.
Vergeet je droevig wachten en verdriet
zie ik haast mij tot u te komen
heus mijn onstuimig hart vergeet je niet
lang heb ik je ontmoet in mijn dromen.
Kleed je in je mooiste huwelijksgewaad
zalf je hoofd met olie en geur van bloemen
kleur je lippen met zoetheid als honingraat
jouw figuur is te schoon om op te noemen.
Kom laat ons de liefde bezingen
dansend in je wondermooie tuin
bewonderen alle mooi dingen
luisteren naar vogelzang in elke kruin.
Teveel om op te noemen
de gaven die U schonk
Uw steun in een leven
dat wij eeuwig mogen houden
door Uw heilige verbond
geloof en vertrouwen
geschonken ook door U
Uw woord waar wij op bouwen
het zijn allemaal Uw gaven
in zekerheid dat alle materie
daaraan is onderworpen
laat mij daarom dankbaar zijn
voor alle aardse zaken
die ik van U in bruikleen heb
zodat ik ze met rente
terug zal geven
als U dat vraagt van mij.
Dan heb ik nog alleen die gaven
die onvergankelijk zijn
krijg ik van U nog die ene bonus
een rijkdom, o zo groot,
Uw liefde en genade
en eeuwig leven na de dood.
Een paradijs geschapen hier op aarde
een tuin vol bomen en bloemenpracht
een schat van vruchten uit Uw gaarde
wat ons ieder jaar opnieuw weer wacht
beschenen door warme zonnestralen
alles wat een mens zo vrolijk maakt
vogels die in zang hun vreugd vertalen
liefde in uitbundigheid dat ons raakt
alle schoonheid van deze jaargetijde
die ons steeds weer verwonderen doet
dat U zoveel liefde aan ons wijde
en geeft ons vreugd en levensmoed.
Je ogen die pijnlijk
tekenen de zorgen
in je leven
sluit ze niet
wend ze niet af.
Je ogen vol verdriet
en leed dat je draagt
diep in je binnenste
sluit ze niet
wend ze niet af.
Je ogen die zacht spreken
van liefde die je gaf
nog meer wilt geven
sluit ze niet
wend ze niet af.
Laat je ogen vragen ’t begrip
en ook ondersteuning
door liefde , geluk terug
open ze
vraag iedereen.
Beklemmende eenzaamheid
tussen massa die
zwijgend langs loopt
waardoor ’t voelt
of je transparant bent
schreeuw ’t uit
ik ben hier.
ik ben mens
van vlees en bloed
ik leef!!!
Mijn brein blijft zoeken
naar zin en leven
tussen broze woorden
van hedendaagse cultuur
en futuristisch denken
over zijn of schijn
meedragend uit verleden
en langs mij vliegen
helder witte vogels
wijzend naar zekerheid
in verre toekomst
terwijl ik nog steeds
vergeefs blijf zoeken
in het mistig heden.
Wanneer zullen vlinders weer vliegen
door mijn heerlijk zonverwarmde tuin
landen op overvloed van bloemen
tussen gerbera, azalea of akelei
vrolijk fladderen door rozen perken
honing snoepen uit prunusboom
zacht hoor ik reeds de bijen zoemen
maar weet, ’t s nog slechts een droom.
