Het droevig spiegelglas
weerkaatst troosteloosheid
van sombere gebouw
met scheef hangende pui
gevangen in eigen schaduw
uitzichtloos en grauw
en in het gebarsten glas
weerspiegelen natte straten
waar ik diep ga gedoken
in mijn regenkraag
zorgvuldig mijdend iedere plas
dat zijn dagen die ik kan haten.