Het enige opstakel op mijn levenspad
is de berg die ik zelf ooit heb opgeworpen
en die mij nu een oogdoorn is omdat
ik nooit eigen fouten heb verworpen.
Nu rijst pijnlijk hoog die steile rots
voor mij op als onneembare veste
gevormd door koppigheid en trots
steeds eerste te zijn en nooit de leste.
Zoals gewoonlijk komt berouw te laat
en zie je niet op tijd je fouten
je merkt ‘t nu je voor die berg staat
de waarheid is dikwijls ongezouten.