In bossen en of velden
ergens door heel de natuur
hoor je wat zo zelden
als muziek klinkt zo puur.
Dans over de aarde
het leven is zo mooi
zie dagelijks de waarde
de wereld in lente tooi.
Dans in licht der zonnestralen
onder cobaltblauw der lucht
daar kan men frisse adem halen
vanaf de ochtend tot de avondlucht.
Mijdt de stad met kwade dampen
zie de horizon wijd en fris
dan krijgt men niet met claustrofobie te kampen
maar ziet men hoe de wereld werkelijk is.