Eigenlijk te mooi voor poëzie


Zo dikwijls heb ik lof geuit
over bossen, velden, natuur
schone kleur van bloemen
en heerlijk vogelgefluit.

Ik kan de vreugd niet op
als ik wateren zie stromen
zon beschijnend de lenteknop
zijn licht door groene bomen.

Nog meer waar ik van geniet
toch houd ik mijn mond dicht
als mijn oog deze pracht ziet
alles is zélf reeds een gedicht.

Geef een reactie Je eerlijke mening wordt zeer op prijs gesteld

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.