Ach, dat ik je eindelijk zag in mijn tuin
met je kleur van liefde en hartstocht
dat je bloeide met de zon op je kruin
en dat ik je geuren genieten mocht
ik wil vlinders, die je bezoeken, tellen
bijen die komen snoepen van je nectar
iedereen van je schoonheid vertellen
helaas is nu ’t weer nog koud en bizar
en laat de lente nog op zich wachten
maar jij , nog veilig in je knop geborgen ,
wacht geduldig op zachtere nachten
komt ’t niet vandaag, dan zeker morgen.
Maar je staat nog in mijn geheugen als toen
voorlopig zal ik het met deze zegel doen.