Dromend sta ik bij het donkere water
waarin hier en daar sterren spiegelen
en nog vaag de schaduw van bomen
het bleke licht der maan nuanceren
als ware werkelijkheid in schim gevat
mijmerend kijk ik naar enkele duiven
die aan overzijde in roestbomen rusten
of zijn het kraaien wellicht
in duister lijkt alles eender
zie nog even hoe een paar zwanen
in donker water rondjes zwemmen
voel mij toeschouwer bij het “Zwanenmeer”
lichte huivering van kou bevangt mij
en ik ga huiswaarts wachten op de morgen.