In mijn tuin staat een hoge boom diep geworteld in de grond
Reikt hij met zijn kruin tot bijna aan de hemelboog
Een veilige rustplaats waar menig vogel een rustplaats vond
Van eind en verre valt hij in het oog
Gekoesterd door zon, warmte en regen
Zo is hij in de loop der jaren als een monument gegroeid
Was niet alleen het goede hem ten zegen
Maar ook de verkeerde enten werden van tijd tot tijd gesnoeid
Nu staat hij daar reikend naar de hemelboog
En zingen nog steeds de vogels in zijn kruin
Valt dan op oudere leeftijd niet meer zo in ’t oog
Maar is nog steeds het pronkstuk in mijn tuin.
