Als het gekrookte riet in de morgen
de afgebroken takken op het pad
de schuimlaag langs de oevers
het wrakhout aan de kust
verwaaid zand achter duinen.
Een verloren wereld in chaos
verwoest door dreiging en geweld
ontredderd, hopeloos verloren
in waanbeeld, eer, roem en macht
de burger slechts het lot beschoren.
Het lot van ellende en lijden
als heiligst streven voorgesteld
dood als vrijheid geprezen
schone toekomst voorspeld aan hen
die niet weten waar zij voor strijden.
Terug van mijn verdriet
op eenzame weg
gekweld door wroeging
aan gesloten graf
verdriet om wat verdween
een vraag hoe het is
geen antwoord op de dood
op mijn eenzame weg
misschien ontmoet ik Hem
die geeft de zekerheid
daar op mijn eenzame weg
de weg naar Emmaus.
Het land waar hij woonde was misserabel arm
Uitgezogen door dictator met dwang bedreigd
Voor voedselproductie veel te warm
Ieder die protesteert verdwijnt en zwijgt
Hij vlucht naar rijker land om daar te wonen
Geluk te vinden voor hem en zijn gezin
Maar vindt daar geen mens die begrip wil tonen
Hij wordt gemeden vanaf het begin.
Dan komt hij op een reuze goed idee
Hij koopt een pandapak en klimt in bamboe
Hoge heren uit dat rijke land nemen hem mee
En zo komt hij met elan in Nederland.
