Binnenste


Gisteren is zo snel vergeten
dat vandaag geen tijd meer heeft
om naar morgen uit te kijken

soms is de dag niet meer dan nacht
een herinnering van fluisterzacht
woorden van enkele seconden
een hartklop die de tijd verduurt

gedachten die zo snel vergeten
momenten die in tijd niet tellen
en morgens die een hartklop weten.

Daglicht


Morgen die de kim doet blozen
En straalt over ruime veld
Weer verlangen doet naar geurige rozen
Dauwdruppels aan de takken telt
Verlicht het land bestrooid met parelen
Over een deken van diep smaragd
Nadat aan de hemel sterren fonkelen
Als diamanten in duistere nacht.

Over watervlak spelen glinsterende zirkonen
Weerspiegelend een hemel van blauw azuur
En zilver witte lelies bekronen
De schone eenvoud der natuur

De morgen deed de horizon weer blozen
De avond sluit de dag rood als kleur der rozen.