Scharrelkip

gebraden-kip
Jaren ben ik kippenhouder geweest en hoe meer gekakel, hoe meer kakelverse eieren. ’t Is altijd m’n lust geweest om als hobbydichter luidop met m’n kippetjes mee te kakelen. Tot op een gegeven moment mij toch het idee dat de beestjes in die kleine batterijtjes het niet naar de zin moesten hebben overviel.
Ik begon serieuze plannen te ontwikkelen om scharrelkippen te gaan houden. Maar ja daar had ik dus geen enkele ervaring in. Hoe krijg je nu in vredesnaam een kip aan het scharrelen. Hoe dat bij jonge hanen gaat is voor mij nog niet zo’n vraag. Ik heb in mijn jonge jaren ook heel wat af gescharreld, maar kippen….. nee.
Ik besloot dan ook de proef op de som te nemen met één kip. Ik hakte haar de kop af, want ja een kip zonder kop zal toch gedoemd zijn te scharrelen, met kop weet ze exact waar ze heen moet. Luid kakelend als kip zonder kop liep ze over m’n erf rond te scharrelen. Dat beloofde dus al heel wat.
Maar ja….., aan leggen kwam ze helaas niet toe. Het enigste wat ze deed was zoeken naar haar kop. En nérgens kon ze d’r kop vinden. Kippen zonder kop zijn namelijk zo kippig als je maar kunt denken. Tjá, d’r ogen zitten nu eenmaal in d’r kop en niet aan de andere kant hè? Die heeft ze wel voor wat anders nodig en dat lukt dus ook niet. Ze kon gewoon d’r ei niet kwijt want ze kon dus ook geen geschikt plekje opscharrelen.
Ze scharrelde dus ook maar zo wat in het blinde rond. En waar ze dán terecht komen houd je gewoon niet voor mogelijk. Op een gegeven moment zag ik haar het belastingkantoor in scharrelen en nog geen 2 tel later kwam ze weer naar buiten……! Totáál kaalgeplukt!!

En tja…., wat moet je nou nog met een kaalgeplukte kakelende kip zonder kop die d’r ei niet kwijt kan en een zorgvol leven tegemoet gaat ?
Vanmiddag hebben wij Pluimpje in gepaste aandacht haar laatste eer op smaakvolle wijze bewezen.

Benzine tanken

33808902-retail-benzine-station-en-convenience-store-begin-avond-tijd-blootstelling-van-de-moderne-retail-be-kopie
Aan de rand van het dorp stopte ik
bij de benzine pomp
waar ik normaal altijd brandstof tank.
Onder het tanken viel mijn oog al op een man
een eindje verderop langs de weg,
die verwoede pogingen deed
om automobilisten te verleiden hem een lift te geven.
De man scheen nogal haast te hebben,
of hij was erg ongeduldig.
In ieder geval liep hij steeds 10 á 20 meter heen
en 10 á 20 meter weer terug.
Nadat ik mijn tank had gevuld met benzine
en binnen had afgerekend,
draaide ik de weg op
en stopte voor de liftende persoon.
Uiteindelijk ging ik toch de kant uit
waar hij kennelijk ook heen wilde.
Vriendelijk wilde ik de deur aan zijn kant openen
met de bedoeling om hem te vragen
waar en hoever ik hem zou kunnen brengen.
Per slot van rekening ben ik altijd al
een heel vriendelijk mens geweest.
Helaas scheen de man er heel anders over te denken.
Met snelle spurt was hij aan mijn zijde van de auto
en met een ruk opende hij mijn portier.
Het volgende ogenblik keek ik
in de ronde opening van een kanon-op-zakformaat.
“Snél, uitstappen!”, bitste hij mij toe.
Aangezien de man er nu niet bepaald
als een uitgesproken grapjas uitzag,
leek mij het beste maar te doen
wat hij graag scheen te willen.
Eenmaal buiten de auto zei hij op dezelfde toon,
“Mond houden, omkeren en naar de overkant zonder omzien!”
Na goed mijn veiligheidsvoorzorgen te hebben genomen
stak ik de drukke verkeersweg over zonder achterom te kijken.
Aan de andere kant gekomen
hoorde ik plotseling de motor van mijn auto loeien en wegscheuren.
Gevolgd door gierende remmen
en een keiharde doffe, krakende dreun.
Waarschijnlijk had de man de acceleratie van mijn auto eens uit willen proberen
en was daarbij vergeten achterom te kijken of daar ook verkeer vandaan kwam.

Afijn…., de benzine had ik betaald.