
Wat zie ik nog
in spiegeling
van glimmend oppervlak
tussen weerkaatsen
van schittering
wat is de rimpel
die het beeld verstoord
en spiegel
lijnen ontneemt
die vanbinnen zijn geschetst.

Wat zie ik nog
in spiegeling
van glimmend oppervlak
tussen weerkaatsen
van schittering
wat is de rimpel
die het beeld verstoord
en spiegel
lijnen ontneemt
die vanbinnen zijn geschetst.

Een zee
is nooit ruw,
’t Is altijd
de wind
die golven
veroorzakt
net als
bij mensen
die alleen
beïnvloed worden
door derden.

Ik zwalkte over zee,
maar de golven werden mij te hoog.
Aan de kust,
werd de branding mij te woest.
En op het strand,
verzamelde ik de schelpen,
die in mijn oor fluisterden,
hoe kalm de zee kan wezen.

Ga stap voor stap over smalle balans
van mijn woorden en gedachten
langs stromen van intuïtie en zekerheid
of door het duister van niet weten
steeds mijn overtuiging volgend
aan mijn principe altijd trouw
niet star maar zelfverzekerd voorwaarts
door mijn eigen wereld en daar omheen
genietend alle dagen van het leven
in de bescherming van mijn geloof
dankend voor alle schoons op aarde
voor de bloemengeur en vogelzang
in ritme van alledaagse omgang
zoek ik de paden in het leven
waar ik verzekerd ben van ’t zijn,
liefde krijg waarnaar ik verlang
dat ik niet over eigen woorden val
zeker wetend het eind zal halen
niet sneller gaand dan stap voor stap
over die smalle streep van de balans.

Intelligent bouwen
we luchtkastelen
door verhitting
en waterdamp
verbeelding en ego
drijvend in universum
en immense niets
bevestigd
door klare nihilisme
gevoelloos
als koude bodem
door individueel
scheppen
van eigen gelijk
gevormd
door zeker weten
dat zelfs waterdamp
niets is.

Wat is het leven
wat is de zin
iedere dag
in tijd verweven
met treurnis
of gewin
ligt de essentie
in geboorte
of sterven
ofwel daar tussenin
of zien wij
na de dood
de werkelijke zin
eeuwige vraag
die wel zal blijven
en antwoord
wat wordt gezocht,
nooit gevonden
op een levenstocht.

Als advocatuur zichzelf te goed waant
om te voorkomen dat het werkelijke recht
gerechtelijke dwalingen gaat vertonen,
slaat ze alleen de weg
van het eigenbelang in.

‘t Zijn maar twee lettertjes,
maar toch zit er
“een wereld van verschil”
tussen begrip en onbegrip
Wat jammer,
dat onbegrip
zo’n algemeen ingeburgerd
begrip is geworden.