Etmaal

Nachten gaan vooraf aan ochtendgloren
niet eerder zal het duister zwichten
dan dat het aan de einder gaat lichten
in zonlicht weer een dag wordt geboren

niet eerder zal de nieuwe dag ontwaken
eer zij wordt gewekt door vogelkoren
die zich in vele toonaarden laten horen
vanuit kruinen van bomen en van daken

niet eerder zal de zon haar laatste licht
in heldere stralen over aarde schijnen
als laatste vogelzang als schoon gedicht

vanuit boomkruinen langzaam verdwijnen
dan dekt weer het duister van de nacht
de aarde toe en houdt de maan de wacht.

• Share on Twitter
• Share on Facebook
• Share on Google+