Nog steeds staat hij daar
de ruïne van de toren hemelhoog
gebouwd door mensen om elkaar
niet te verliezen uit het oog
één volk over heel de aarde
samen groeien met één taal
eensgezindheid als enigste waarde
alleen de mens een macht als staal
helaas werd de taal verward
hun eenheid werd verbroken
ze vervielen in groepen apart
in woede tegen elkaar ontstoken.
Nu staat daar die ruïne hemelhoog
geen teken van aardse vrede
ook al reikt hij tot de hemelboog
de herinnering brengt schaamte mede
het ideaal dat hier ooit bestond
het is verguisd en vergeten
de eenheid ligt slechts in één verbond
en in vele talen mogen wij dat weten.