Bij het lezen van de bijbel viel mij op
dat niet de helft van ‘t papier was beschreven.
Na elke regel en na iedere stop
was wel een regel wit gebleven.
Aan ieder in mijn buurt vroeg ik hoe dat kon
maar niemand had daarop een antwoord.
Iemand zei misschien wel door de zon
in ieder geval is dat niet zo ’t hoort.
Ook dominee heeft zich daarover gebogen
Die vroeg; “Nou, zit jij daar dan mee?”
Ik heb toen stiekem wat gelogen
want ik zei hem glashard; “Nee”.
Maar hij had me door, die rakker
En vroeg; “Wat denk jij dan dat ’t is?”
Daar stond ik dan als arme stakker
ieder antwoord was bij voorbaat mis.
Ik begon wat heen en weer te stotteren
over drukfouten en nog veel meer.
Ds. glimlachte; “Je moet nog veel leren.
Misschien is ‘t de bedoeling van onze Heer”.
Zo’n antwoord had ik echt niet verwacht
en keek hem dan ook schaapachtig aan
ik ben heus wel gelovig als hij al niet dacht,
maar van dit antwoord kan ik niet achterover slaan.
“Kijk, om alles zit een leegte als dat witte vlak,
want zou alles opgesloten in keurslijf zijn,
dan zit alles als “sardientjes in blik” zo strak,
dan deed ook elke verplichting of principe pijn.
Laten we blij zijn met die “Witregel”in ons leven
om die in te kunnen vullen naar Zijn wil
Hijzelf heeft ons die ruimte daartoe gegeven
ons niet af te zonderen, dat maakt ’t verschil”