Opgesloten in een kooi
gevangen tussen muren
in massa van zelfde allooi
slijten dagen, jaren, uren.
Leven wil ik, ongekooid
op een wereld tussen mensen
niet van levensruim berooid
ongedwongen met eigen wensen.
Wie zal ooit de muren slechten
de kooi ontsluiten naar vrije lucht
geen dwang, maar eigen rechten
in vrijheid leven en geen tucht.
Laat mij gaan langs gebaande wegen
naar de heldere horizon
naar Uw Hof in het licht van Uw zegen
naar het paradijs waar Uw schepping begon.