Hoe zou ik kunnen geloven
dat er een God is die de aarde schiep
die leven schonk aan mens en dier
die vergeving schenkt voor alle zonden
ook voor alle leed en wonden
die men Hem toebracht aan het kruis.
Laat mij geloven in Zijn vergeving
Zijn bescherming dag en nacht
vertrouwen op Zijn gena en ontferming
Zijn liefde is wat ik van Hem verwacht
maar waar Hij is, daaraan twijfel ik
’t is allemaal zo onwaarschijnlijk
zo lang geleden, zo ver van mijn bed vandaan.
En toch… zie ik iedere dag Zijn glorie
door het licht in de ochtendstond
het bloeien van de bloemen
dan weet ik dat Hij op aarde naast ons staat
en verdwijnt mijn ongeloof en twijfel
en weet dat Hij ondanks alle zonden
ons als Zijn kinderen aanvaard.