Maand: april 2026

Afhankelijk

Het vreemdste wezen dat ik ken
is wel de mens in mijn ogen
alhoewel ik er zelf ook één ben
al heb ik moeite elk te gedogen.

In hun aart zijn ze niet zo slecht
ook ikzelf maak wel een slipper
’t gaat niet altijd krom, ook wel eens recht
niet elke roeiboot is een klipper.

Is de ene mens goedheid in eigen persoon
de ander zou je op willen leren schieten
vind je bij de één iets heel gewoon
een ander zou je achter behang willen nieten.

Toch hebben wij elkaar allemaal nodig
en zitten we, zo nu en dan, flink in de puree
dan blijkt geen enkel mens overbodig
en zeggen we bij hulpaanbod, tegen niemand nee.

Mijn weg naar de horizon


Opgesloten in een kooi
gevangen tussen muren
in massa van zelfde allooi
slijten dagen, jaren, uren.

Leven wil ik, ongekooid
op een wereld tussen mensen
niet van levensruim berooid
ongedwongen met eigen wensen.

Wie zal ooit de muren slechten
de kooi ontsluiten naar vrije lucht
geen dwang, maar eigen rechten
in vrijheid leven en geen tucht.

Laat mij gaan langs gebaande wegen
naar de heldere horizon
naar Uw Hof in het licht van Uw zegen
naar het paradijs waar Uw schepping begon.

Mensen van de dag


Mensen van de dag
je kunt het zelf niet rekken
leven met traan of lach
tot je het niet meer kunt trekken.

Mensen van de dag
het leven begint zo mooi
geniet elk moment en lach
de jeugd is als lentetooi.

Mensen van de dag
elke dag in zomers warmen
waarin je vrij leven mag
en de vrede mag omarmen.

Wij, mensen van de dag
denken dat we eeuwig leven
zonder goddelijk ontzag
Hem geen dagelijks dank te geven.

Alle gaven, iedere dag
zijn een goddelijke zegen
ontvang die met blijde lach
wij hebben ze van Hem gekregen.

Gevulde tijd


Iedere dag
vult een deeltje
van een jaar.

Een jaar
dat een deeltje
is van je leven.

Je leven
dat je vele dagen
al lief is.

Vul dagen
die je nog krijgt
met liefde die je hebt.

Vul de wereld
in de jaren
vol vrede.

Verwachting


Op aarde mag ik blijven
zoekende rust en geluk
en wil daar schrijven
over vrede zonder druk
met mensen in alle soorten
van elke huidskleur en ras
komend uit alle oorden
vredig zo het paradijs eens was.

Eens zal de aarde wezen
zoals ooit in het paradijs
dan hoeft men nooit te vrezen
al lijken tijden nog zo grijs
dan kunnen wij in vrede rusten
onder schaduwen van bomen
aan glazen zee met blanke kusten
van aardse druk in vrede bekomen
wat zal ’t daar heerlijk zijn.

Aanvaarding ondanks twijfel


Hoe zou ik kunnen geloven
dat er een God is die de aarde schiep
die leven schonk aan mens en dier
die vergeving schenkt voor alle zonden
ook voor alle leed en wonden
die men Hem toebracht aan het kruis.

Laat mij geloven in Zijn vergeving
Zijn bescherming dag en nacht
vertrouwen op Zijn gena en ontferming
Zijn liefde is wat ik van Hem verwacht
maar waar Hij is, daaraan twijfel ik
’t is allemaal zo onwaarschijnlijk
zo lang geleden, zo ver van mijn bed vandaan.

En toch… zie ik iedere dag Zijn glorie
door het licht in de ochtendstond
het bloeien van de bloemen
dan weet ik dat Hij op aarde naast ons staat
en verdwijnt mijn ongeloof en twijfel
en weet dat Hij ondanks alle zonden
ons als Zijn kinderen aanvaard.

Op één tijd, in één licht


Trots staat hij op zijn sokkel
op het kruispunt van de straat
stoer staart hij naar
de massa aan zijn voeten.

Men ziet hem denken,
Waarvoor dit alles
onder ander licht
is nog alles zoals het altijd was.

En langzaam schuift de massa
onder langs zijn sokkel
door de straat steeds verder.

Onder het andere licht
zoals het altijd is geweest
en altijd wel zal blijven.

Dromend van die vrede


Dromend van vrede en vriendschap
vast geloven dat eens die tijd komt
gaan mijn wegen stap voor stap
naar die plek waar elk oorlogsgeweld verstomt.

Daar zal vriendschap en vrede overwinnen
daar lijdt niemand honger of dorst
daar zijn geen vijanden die op wraak zinnen
daar is niemand slaaf die zware lasten torst.

Eens komen wij daar aan na lange reis
rusten daar in Vaders hoven
genietend van de schoonheid in dat paradijs
om daar in eeuwigheid Hem te loven.

Vrede van Pasen


Laat niet de aarde wachten op vrede en vriendschap
die zij zo lang reeds mist
in zware nacht op sombere dag
in tijden van oorlogsdreiging en twist.

Laat toch de mensen vreugde vieren
vrijheid genieten in vredestijd
dank Hem die de aarde met leven wil sieren
die ooit liefde bracht in plaats van strijd.

Hij wilde heel de aarde redden uit nood
en heeft daarvoor alles gegeven
stierf op Golgotha aan het kruis de dood
en verwierf voor ons eeuwig leven.

Van Zijn geboorte tot Zijn sterven
hield Hij ons een spiegel voor
ieder die tot Hem komt mag eeuwig leven erven
ook na Zijn dood aan ’t kruis gaat Hij ons voor.