Slenteren langs winkels
verlekkeren aan alles
wat zo’n drukke winkelstraat je biedt
en dat met het gemak van een pinpas
veel te duur zo’n dag
maar toch enkel wel leuk.
Rustig door de velden
genieten van de natuur
niet zo druk als in winkels
en ook lang niet zo duur
wijds het heldere zicht
en zuiver de lucht.
Geen stank van olie of diesel
geen storend motorgeronk
toch wordt je neus geprikkeld
door verse gezonde mest.
In de verte slaat een toren acht slagen
de zon zakt westelijk naar de horizon
kleurt de kim met rood zoals de dag begon
in schone licht van voorjaarstint gedragen
zachte bries die ’t water licht doet rimpelen
strijkt over de wuivende halmen van ’t riet
en wiegt zacht het nestje van een karekiet
aan overzij zie ik lammeren dartelen
uren zit ik op deze plek en geniet
van landschap en de natuur hier om mij heen
kijk naar zwaluw die dicht over water schiet
verwijderd van verkeer en huizen van steen
hoor ik de zachte zang van de karekiet
zo dikwijls ben ik op deze plek alleen.
Zit genietend aan rand
van rustige lagune
kabbelend door briesje
glinsterend in zonneschijn
en vanaf het duin
zie ik deining van zee
onafscheidelijk verbonden
elementen van genot.
Zie over vlakten en zeeën
grauw of blauw wit geschakeerd
beelden van kastelen en bergen
zweven zonder zwaartekracht
kleur met zonnestraal doorweven
fantasieën van schoonste aard
zwijgzaam aansporen tot stille dromen
met gouden tinten staat de kim in gloed
de aarde omringend met vlammen
schone avond vol met rust
schouwspel nooit te evenaren
schaduwen van afgelopen dag
trekken door blauw donkere strepen
ergens zingt een vogel als dankgebed
en klinkt een kinderlach.
Laat zon schijnen op rivieren
water warm bruisen tussen oevers gaan
nevels door licht en ochtendkoelte
waaieren over vlakke veld
als sluiers van tule en zijde
met frêle handen die dorstend strelen
groen naar blauw gestrekt.
Waar schaduwen zonnestralen temperen
voor koelte tegen middagzon
wind zacht tot bries doet slinken
strelend water tot kalmte maant
stromend naar zee van rustige deining
denkend aan ochtendkoele oevers
waar warm bruisend water eigen ritme slaat.
Tussen de bomen
van uitgestrekte bossen
echoot mijn mijmering
tegen steile wanden
van de massieve rotsen
verwaaiend met de wind
terug kerend
vermengd met mijn dromen
als weerkaatst door nevelsluiers
om toppen van de hoge bergen.
Dansen wolkenslierten
tussen scherpe pieken
en buigende bomen,
die met takken applaudisseren,
als sierlijk ballet van elfen en feeën
om verder te inspireren
tot levensenergie
in rust en tijdsduur van retraite
en vol verwondering
voor een schepping zo groots.
Groen gras over verre velden
struiken zo hier en daar
een boom die geschiedenis vertelt
of een bos vol frisse geuren
een tuin vol weelderige bloemen
park met borders van kleuren
waarin concerten van vogelzang
mensen op bankjes langs paden
rust van water in rivier, meer of beek
geluid van klaterende waterval
wind zacht ruisend door de kruinen
geluk onder stralend blauwe lucht.
Lucht bezwangerd van licht
in stralende ochtendkleuren
waar duister der nacht zwicht
tussen droom en dagelijks gebeuren.
Nevel over vergezicht tot wouden
parelen over velden van smaragd
landerijen die daglicht trouwden
zon als bruid die vriendelijk lacht.
Langzaam tooit zij in bloemgewaad
haar bruidsboeket geurige rozen
terwijl haar bruidegom, de dageraad,
haar beziet met innig blozen.
Een grauwe lucht
met blauw doorbroken
een drijvende wolk
beschenen met zachte rode gloed
boven nog steeds groene velden
en nevelige bomenrand
geen vogel laat zich horen
stilte doet weldadig aan
zo nu en dan brede stralen
breken tussen grauw en blauw
een verwarmende baan
bomen hangen vol robijn en smaragd.
Bijna onmerkbaar verdween duister
lichte sluier van dauw over het veld
beschenen door krans van stralen
rondom kleuren vanaf de horizon.
Heel voorzichtig brak de stilte
door zangen uit elke bomenkruin
de wereld ontdoet van haar sluier
over velden een deken van parelen.
Langs lanen hangen aan takken
edelstenen in tal van schitter en kleur
de landman spoedt naar zijn werk
en de wereld baadt zich in licht.
Niets spreekt tot mij meer
dan serene rust van de ochtend
langzaam stijgend ochtendgloed
eerste schuchtere vogelzangen
zonnestralen vullen mijn gemoed
mijn ogen starend in universum
aanschouwen cirrocumulus
weiden in velden Pruisisch blauw
boven nevelig smaragden randen
en vlakte gepareldkleed van dauw.
De hemel strekt zich
van horizon tot horizon
veld en bos koestert licht
van rijzende gouden zon
zwakke nevel bedekt veld
kleurt verten wazig blauw
lichte schittering vertelt
glans van laatste ochtenddauw.
Zachte bries zingt door bomen
als klinkt een stille harpsnaar
zangen die van verre komen
teer en nauw’lijks hoorbaar
’t streelt het graan en wuift ’t riet
speelt met rimpelend water
zo is de hele wereld die je ziet
één groot amfitheater.
Wind waait mij woorden aan
de zon geeft inhoud
takken spelen melodie
bladeren verstrekken kleur
wolken zijn de noten
geschreven op blauw papier
golven vormen balken
water geeft de glans
riet ruist zacht het ritme
weiden fungeren als decor
een schouwburg van bomen
natuur om weg te dromen.
Nog bloeit de hemel blauw
in ‘t licht van zonneschijn
en langzaam kleuren strepen
vanaf de purperen horizon
weerschijnend zachte gloed
velden hullen zich in wit satijn
als tule van een schone bruid
bedekken hun oneffenheid
onschuldig blozend als…..
maagdelijke onbevangenheid.
Stil spiegelt het water ruist het riet
en langs de oever dromen bomen
zacht klinkt de zang van de karekiet
hier heerst de rust zo volkomen.
Zie buizerds op thermiek zweven
tussen de witte schapenwolken
volop geniet ik van het leven
en dieren die het veld bevolken.
Zachte bries streelt het graan
op velden nog dauw van de nacht
trekken zonnestralen een baan
in schittering als sprankelende smaragd.
Het water spiegelt, zacht ruist het riet
en langs de oever dromen bomen
over de hele aarde klinkt een lied
in de natuur, om tot rust te komen.
