De vrede lijdt


Vandaag kwam ik de vrede tegen
En heb hem gevraagd waar hij al die tijd was
Ik zei; “U hebt zolang gezwegen,
Terwijl toch iedereen over oorlog las”

Hij zei; “Ik heb reeds zolang op aarde gezworven.
En geen media erkende mij.
Door al dat leed ben ik duizenden doden gestorven
Niemand luisterde, wat ik ook zei.

Zolang de mensen elkaar niet willen horen
De één zich boven de ander verheven voelt
Is de wereld geen vrede beschoren
Wordt elke poging reeds in de kiem bekoeld.”

Niemand minder, niemand meer


Laat mij schrijven in eigen woorden
Waarmee ik eigen keus beschrijf
Het is immers mijn verantwoorden
Dat ik bij mijn eigen standpunt blijf

Jij mag toch ook je eigen keus bepalen
Hoeft niet bang te zijn dat ik je iets verwijt
Je zult er echt niet door in mijn ogen dalen
We kunnen ook verschillen zonder strijd

Schrijf gerust wat je eigen mening is
Geloof me dat ik dat zal respecteren
Zonder hoogmoed of enige ergernis
We kunnen altijd zoveel van elkaar leren.