Stil staan hier
de oude eiken
starend, zwijgend
voor hen uit
bewarend de geheimen
van vele jaren
onder lover
steken grillig
armen ten hemel
als zwijgende dank
en zien rond
hoe de schepping
is veranderd
maar zij blijven
stil staan op hun plek.
Als dank wil ik
het licht behelzen
begroeten iedere dag
van leven en gena
de schepping lievend
bewonderen
in diep ontzag.
Uit verwondering
waarin ik mag leven
eren de grote macht
die bestuurt universum
als held zal heersen
als de God
waar de aard op wacht.
