Liefde


Het licht,
niet op te sluiten,
niet te verbergen,
dringend door wolkendek,
en door nevel,
niet alles ontsluierend,
maar aanzettend,
te zoeken naar elkaar !

De lucht,
over tot achter de horizon,
niet strak en blauw,
hier en daar, een wolk,
geen orkaan,
geen windstilte,
slechts een briesje,
gedreven naar elkaar !

De warmte,
geen hitte,
of ijzige kou,
niet dorst verwekkend,
niet schuilend in schaduw,
niet “bakken” in de zon,
maar gewoon,
omarmend, elkaar !

De zee,
groot en diep,
geen vlakte,
maar rusteloos,
geen stranden,
en geen oevers,
slechts een doel,
vrede bij elkaar !

De zon,
niet verzengend,
slechts verwarmend,
aanwezig, dag en nacht,
door aardse schaduw verduisterd,
garantie voor leven,
in liefde één verbinding,
God en mens, tot elkaar !

Muze van de schone dagen


Je voorzegt je komst
langs scherpe randen
zacht streelt je adem groen
voel ik je handen
langs me strijken
en kom je in tule
over donker veld
lichtend in zee van kleuren.

Zacht hoor ik je stem
door zang van vogels
een melodie vol klank
stilte beroeren maar niet storen
verblijdend door een lach
met heerlijke belofte
voor wonderschone dag
nooit hoeven we je te zoeken.

Steeds zweef je om ons heen
in tal van wonderen
je zeilen bollend
boven boom en struik
met rust die je uitstraalt
door warmte van je gouden kroon
en bij tijdelijk afscheid
wens je rust met vogelstem.