Ik kan niet geloven
Dat uit ’t pure niets het leven kwam
Op een steenklomp ergens in de ruimte
’t Eerst leven spontaan een vorm aannam
Dat zich vormde tot dier of plant
Laat staan een mens met intelligent verstand
Ontkennen wij een schepping
Zonder enig bewijs
Of levensleiding van boven
Zijn wij toch doelloos op reis
Verdwijnen wij in het niets
Wat wij zelf hebben geschapen.
Nog één dag dan zit m’n vakantie er op
Eindelijk een eind aan zonnebrand
Aan mieren tussen ’t brood en blaren op m’n kop
En in de slaapzak bakken schurend zand
Ieder dag wandelen, bergie op en bergie af
Op de BBQ elke dag ritueel verbrand eten
Thuis neem je dat niet, dat is zo maf
En op de terugweg zit je weer in de file te zweten
Gelukkig ben ik morgen weer in eigen omgeving
En kom dan weer heerlijk tot zalige rust
Denk dan nog eens na over elke beleving
Dan worden mijn emotie getemperd en gesust
Na enkele dagen ben ik dan weer echt moe
En ben ik weer hard aan vakantie toe.
