Als dromen eens verdwijnen
en hoop niet meer bestaat
lust tot het goede zal verkwijnen
dichten niet meer over vrede gaat
zal ook vriendschap vedwijnen
vindt geen mens bij geluk nog baat.
Laat toch het hart nog spreken
over verlangen naar geluk en vree
nooit een menselijk hart breken
daar verbrijzeld men dromen mee.
Droom die droom voor alle mensen
over heel de wereld verspreid
dat zij voor elkaar het beste wensen
droom voor elke plek en iedere tijd.
Vaag door dichte nevels
ziet men nog silhouetten
uit lang of kort verleden tijd
die men in ’t heden wil zetten
aan duidelijkheid niet te wensen
wars van nevel of duister
maar volop in het licht
transparant voor ieder in het zicht.
Maar in hedendaags licht
blijkt vorm van silhouetten
vertekend door nevel en tijd.
Waar blijft de tijd
die ons de silhouetten schiep
vormloosheid van de fantasie
werkelijkheid in schemer gehuld
het raadsel van het leven dag na dag.
